TAKLUB (2015): pelikulang ipinakita ang buhay matapos manalasa ng bagyong Yolanda

Isa sa mga pelikulang bahagi ng 2016 Active Vista Dutch-Filipino Film Festival ang Taklub (2015) mula sa panulat ni Honey Alipio at direksyon ni Brillante Mendoza.

Sa pelikulang ito ay ipinakita ang kwento ng apat na survivors ng bagyong Yolanda at kung paano sila nagpatuloy sa buhay matapos ang isang taon na pananalasa ng bagyo. Ang bagyong Yolanda, na may international name na Typhoon Haiyan, ang itinuturing na pinakamalakas na bagyong tumama sa buong mundo sa nakalipas na ilang siglo ay nanalasa noong ika-3 ng Nobyembre, 2013 sa Tacloban. Ang pamagat na Taklub ay kinuha sa lugar kung saan matindi ang pananalasa ng bagyong Yolanda.

Sa simula, nasaksihan ni Leonora/Bibeth (Nora Aunor) ang isang nasusunog na tent sa tent city ng Tacloban. Si Bibeth ay may-ari ng isang karinderya na pinupuntahan ng kanyang mga kapitbahay. Isang anak lamang niya ang naligtas ng manalasa ang bagyo kaya umaasa siyang sa pamamagitan ng DNA testing na inalok ng gobyerno na libre ay matutunton ang bangkay ng tatlo niyang anak. Binibilinan nya rin ang kanyang dating asawa na makibalita sa proseso ng DNA testing. Si Erwin (Aaron Rivera) ay isa rin sa survivors ay isang mangingisda na gustong buuin ang bahay na naiwan sa kanila ng kanyang namatay na magulang sa bagyo. Kasama nya ang dalawang kapatid na nakaligtas. Si Larry (Julio Diaz) naman ay isang pedicab driver na namatayan ng asawa at tiyahin. Isa siyang deboto ngunit unti-unting nawawalan ng pag asa at kinikwestyon ang kanyang pananampalataya. At si Renato (Lou Veloso) na namatay ang buong pamilya ng masunog ang isang tent sa tent city sa simula ng pelikula.

Sa una, nag-alinlangan ako kung magiging patas ang pagsasalarawan ng sitwasyon ng mga tao sa Tacloban sa pelikula sapagkat backed-up ng gobyerno ang Taklub. Buti na lamang at pantay na naipakita ang kalagayan ng mga tao matapos ang isang taon ng pananalasa pati na rin sa proseso ng gobyerno sa libreng DNA testing at pagkumpleto ng dokumento para sa tulong pinansyal.

Sa unang eksena pa lang ng pelikula ay commanding na ang presence ng nag-iisang superstar Nora Aunor. Sa eksena kung saan ipinaalam ng kawani ng gobyerno na aabutin pa ng isang taon ang resulta ng DNA testing ay makikisimpatya ka sa kanyang karakter maski sa eksenang binubuo nya ang nabasag na coffee mug na nakalagay ang mga mukha ng kanyang namatay na anak. Parang sining ng kintsukuroi kung saan binubuo ng muli ang mga nasirang kagamitan para lumabas ang kagandahan nito. Sa sitwasyon ni Bibeth, ito lamang ang alaala niya sa kanyang yumaong mga anak. Madadama ang pagod sa pagbabalik-balik ni Erwin sa tanggapan o opisina ng gobyerno upang makumpleto ang dokumentong kailangan para sa tulong pinansyal. Malulungkot ka naman sa kalagayan nila Larry at Renato. Magaling ang mga aktor sa ginampanan bilang papel tulad nila Julio Diaz, Aaron Rivera, Lou Veloso at Ruby Ruiz.

Hindi melodrama ang pelikula pero depressing siya dahil ipinakita nito ang reyalidad ng mga taong pilit bumabangon matapos ang matinding trahedya dahil sa bagyong Yolanda. Nakakalungkot isipin na may isang karakter sa pelikula na nabaliw sa epekto o trauma ng bagyo.

Ipinakita rin sa pelikula na resilient o agad bumabangon ang mga Pilipino kahit pa masalimuot ang pangyayari sa kanyang buhay. Isa itong katangian ng mga Asyano na kitang kita sa ating mga Pilipino.

Mas makikita mo ang emosyonal na bahagi ng pelikula hindi dahil sa nakikita natin madalas sa mainstream na pelikula. Ito ay dahil sa makikita sa pelikulang ito ang pinag dadaanan ng mga survivors.

Nakatulong sa emosyonal na bahagi ng pelikula ang paglagay ng Biblical verse sa Ecclesiastes 3:1-6.

Malayo man ang pelikulang ito sa ibang sikat na disaster movie tulad ng "The Impossible" (2012). Ipinakita naman sa pelikulang ito ang pagiging matatag ng Pilipino matapos ang matinding unos ng buhay.

MGA KWENTONG BARBERO (BARBER'S TALES) [2013]: Pelikulang hindi kwento ng barbero

Kamakailan lamang ay mapalad akong mapanood ang Barber's Tales (2013) dahil sa libreng pagpapalabas ng pelikulang ito sa 2016 Active Vista Dutch Film Festival. Labis akong humanga sa pelikulang ito lalong lalo na sa mahusay at hindi malilimutang pagganap ni Eugene Domingo bilang Marilou. Malayong malayo sa mga napapanood nating comic characters niya tulad sa Ang Tanging Ina series (2003, 2007, 2010), Kimmy Dora (2009, 2012) at Babae sa Septic Tank (2011).

Malayo rin sa pamagat ang mga pangyayari sa pelikula kahit ito pa ay kathang-isip lamang.

Taong 1975, sa isang bayan sa Rizal. Si Jose (Daniel Fernando) ay kilala at nag-iisang barbero sa lugar nila. Katuwang niya sa buhay ang maybahay niyang si Marilou (Eugene Domingo) na siya'y pinagsisilbihan at inaalagaan. Hindi alintana kay Marilou ang pagiging chauvinist ng asawa. Isang gabi ay nagpaalam si Jose kay Marilou na pupunta kay Mayor ngunit pupuntahan lang pala nito sa casa ang prostitute na si Rosa (Sue Prado). Kinaumagahan ay namatay si Jose. Nasa tabi nya ang mga kaibigang sina Tessie (Shamaine Centenera Buencamino), isang matandang dalaga at Susan (Gladys Reyes) na madalas ay ginagawang parausan lamang ng kanyang asawa kaya siya'y nabubuntis. Sinisisi naman ng kapatid ni Jose (Malou Crisologo) si Marilou sa pagkamatay ng asawa. Hindi naging madali ang buhay para kay Marilou kahit na inirekomenda na siya ni Father Arturo (Eddie Garcia) sa taumbayan sa isang misa nito dahil mas nagustuhan niya ang gupit nito. Hindi siya pinagtitiwalaan sa paggupit dahil sa siya'y babae. Kaya naman lalong nagdududa sa sarili si Marilou. Tinulungan naman siya nina Susan na handang gawing libre ang kakaning gawa niya pang-enganyo sa mga tao. Hindi pa din nagtiwala ang tao. Dumating naman ang pamangkin ni Tessie na si Edmond (Nikko Manalo) galing Maynila. Nabulabog na lamang si Marilou ng isang gabi ay pumasok sa bahay niya si Edmond na may kasamang sugatang lalaki (Jess Mendoza). Dito niya nalaman na ang inaanak ay sumusuporta sa isang rebeldeng grupo. Habang pinatuloy ni Marilou sina Edmond ay humiling ang kasama na makita nya ang kanyang kapatid na walang iba kundi si Rosa. Dito ay nagkasundo si Marilou at Rosa. Bigla na lamang ay lumago ang barberya ni Marilou. Hindi nya alam na kinontrata ni Rosa ang mga lalaking parokyano nya para magpagupit kay Marilou dahil kung hindi ay isasawalat niya ang lihim ng mga ito. Samantala, ipinatawag naman ni Mayor Alberto Bartolome (Nonie Buencamino) si Marilou upang magpagupit sa kanya ng buhok. Dito niya nakita si Cecilia (Iza Calzado), ang asawa ni Mayor. Isang beses ay nakita ni Marilou na umiiyak si Cecilia sa kumpisalan. Dito nagsimula ang kanilang pagkakaibigan. Labis naman ang pag-aalala ni Tessie sapagkat gabi na kung umuwi si Edmond. Pinagsabihan na ni Marilou si Edmond na itigil ang pagsama sa kilusan ngunit hindi niya ito napigilan. Ayaw ipaalam ni Edmond ang ginagawa niya sa kanyang tiyahin. Kaya gusto niyang lihim lang ito sa pagitan nila ni Marilou. Dito niya ikinuwento kay Marilou na namulat siya sa kalagayan ng bansa sa ilalim ng Batas Militar nang mag-aral siya sa Maynila. Si Father Arturo naman ay binigyan ng kopya ng librong Noli Me Tangere si Marilou dahil gusto niyang magkaroon ng kaalaman si Marilou hindi lamang sa mahusay niyang paggupit. Pagkauwi naman niya ay nais makitulog si Susan dahil sa hindi na niya matiis ang asawang ginagawa lamang siyang parausan. Kinabukasan naman ay pinatay si Father Arturo dahil sa pakikipagtulungan sa mga rebelde. Unti-unting namumulat si Marilou sa tunay na kalagayan ng bansa kaya tinanong niya si Edmond at nagtanong kung totoo nga ba na nakikipagtulungan ang pari sa rebelde. Nilinaw ni Edmond na nagbibigay lamang ng pagkain ang pari sa mga rebelde kaya ng makita ni Mayor at mga tauhan nito ay pinatay siya. Matagal ng hinihiling ni Edmond kay Marilou na gamiting meeting place ang barberya niya na pagpupulungan ng mga kasapi sa kilusan. Pumayag si Marilou upang makatulong. Nagpakita si Cecilia kay Marilou na may bugbog at pasa dahil sa matinding pagtatalo nila ng kanyang asawa. Dinamayan siyang muli ni Marilou. Ilang araw ng hindi umuuwi si Edmond kaya sobra ang pag-aalala ni Tessie. Hindi na matiis ni Marilou na sabihin ang nalalaman niya kay Edmond. Labis itong ikinagalit ni Tessie. Pumunta naman sa casa si Edmond upang ipaalam kay Rosa na patay na ang kapatid nito. Hindi na kinaya ni Edmond ang natamong sugat kaya dinala siya ni Rosa sa bahay ni Marilou. Kinabukasan ay pinaghahanap na siya ng militar. Gumawa naman ng paraan si Susan upang hindi mahuli si Edmond. Lalong nasuklam si Tessie kay Marilou. Samantala, sa muling pagkikita nila Marilou at Cecilia ay lubhang nagkasakitan na naman ng pisikal ang mag-asawa kaya gustong magpasama sa isang lugar si Cecilia kung saan ay hindi alam ni Marilou na magpapakamatay ito. Pinalabas sa imbestigasyon ni Mayor na in-ambush si Cecilia ng rebelde kaya ito namatay. Kaya na-enganyo si Marcos dalawin ang lamay ni Cecilia. Nagkapatawaran naman sina Marilou at Tessie. Magdedesisyon si Marilou kung ano ang gagawin nya sa nalalaman niya tungkol sa pagkamatay ng kanyang kaibigang si Cecilia.

Ang pelikulang ito ay nagbibigay pugay sa batikang direktor na si Marilou Diaz-Abaya. Kaya katukayo niya ang pangalan ng bida. Makikita rin ito sa elemento ng pelikula. Patunay ang tema ng feminismo.

Isa itong pelikulang nagpapakita ng feminismo. Hindi lamang dahil ang bida ay babae kundi pati ang kanyang kamulatan at paglaya sa panahon ng Batas Militar. Makikita rin sa pelikula ang sisterhood o pagkakaisa ng kababaihan na makikita sa pagkakaibigan nina Marilou, Tessie at Susan.

Naiiba ang pagganap ni Eugene Domingo dito. Kalmado, may kontrol at hindi masyadong magalaw. Sa mga mata niya makikita ang pait, pagbangon at tagumpay ng kanyang tauhan. Parang pinaghalong Nora Aunor at Jaclyn Jose acting. Nakakatuwa na makita si Gladys Reyes bilang Susan. Naiiba rin ito sa madalas niyang pagganap na kontrabida. Naalala ko naman si Susan sa ginampanang papel ni Anna Marin sa "Moral" (1982). Mahusay din si Sue Prado bilang prostitute na si Rosa kahit si Shamaine Centenera ang matandang dalagang si Tessie. Mahusay din sa pagganap bilang battered wide si Iza Calzado. Mararamdaman mo ang pait ng nangyayari sa kanya sa mga salita. Magaling din sina Nonie Buencamino bilang Mayor Bartolome na akala mo sa una'y mabait yun pala ay hindi, Nikko Manalo bilang Edmond, Daniel Fernando bilang Jose, Eddie Garcia bilang Father Arturo, Malou Crisologo at iba pang aktor. Napakahusay ng acting ensemble ng pelikulang ito.

Mahusay ang pagkakasulat at direksyon ng pelikulang ito. Sensitibo ngunit may ilang comic relief sa pelikula. Aminadong mas nagustuhan ko ito kesa "Bwakaw" (2012). Mahusay din ang musika at sa aspetong teknikal.

Ang eksena ng halikan nina Marilou at Cecilia ay nagpaalala sa akin sa ending ng pelikulang "Thelma and Louise".

Labis akong humanga sa pelikulang ito at hindi ako nagsisi na napanood ito.

SULLY (2016): Hanks-Eastwood first collaboration at its finest

Sully (2016) is a movie about leadership where the leader makes a crucial decision in a crucial situation. It's a biopic and a film about heroism.

This American film stars Tom Hanks in the title role as Chesley "Sully" Sullenberger. Based on the autobiography book "Highest Duty" by: Sullenberger and Jeffrey Zaslow. This film is a story of pilot Sully's January 15, 2009 emergency landing of an Airbus A320 on Hudson River because of a birdstrike. 155 passengers and crew members survived with slight injuries. The film also shows the investigation of the incident.

This is a film which Tom Hanks stars as the hero aside from Forrest Gump (1994). I remember Tom Hanks in the following movies playing good guy: Splash (1984), Sleepless in Seattle (1993), Philadelphia (1993), Forrest Gump (1994), Cast Away (2000), The Terminal (2005) and Captain Phillips (2009). Tom Hanks never fails to convince his audience with this kind of role.

I'm not a great fan of Clint Eastwood but I love how he handles the direction for this film. I admire his works such as "The Bridges of Madison County" (1995) and "Invictus" (2009). Hanks and Eastwood first collaboration is exceptional.

Aaron Eckhart is good on his part as First Officer Jeffrey Skiles even other supporting actors like Laura Linney. The music is also good.

While watching the film, I remember the book "Outliers" by: Malcolm Gladwell in a particular story of an airplane crash where the black box is used in investigation. Moreover, Sully's decision reminds me of John Maxwell's guidance in leadership.

What really amazes me regarding the film is the miracle. It made me cry while watching it. God really works in unexpected ways. In their situation, it's a miracle that everyone survived even if it landed on Hudson River. Perfect timing also is God's will in their situation. As Sully reads a quote, it goes like this "a delay is better than a disaster".

Truly, Sully is a testament of God's miracle.

ANG BABAENG HUMAYO: THE WOMAN WHO LEFT (2016)

Kakaiba ang pelikulang "Ang Babaeng Humayo". Ito ay naiiba sa mga napanood nating tema ng paghihiganti. Madalas bayolente ang mga napapanood natin o di kaya ay madrama kapag tungkol sa paghihiganti tulad na lamang sa Babangon Ako't Dudurugin Kita (1989) at Double Jeopardy (1999) na may pagkakapareho sa pelikula dahil na framed-up ang bidang babae sa isang krimeng hindi nya ginawa. Hango ang pelikula sa maikling kuwento ni Leo Tolstoy na "God Sees the Truth but Waits" patungkol sa isang lalaking nakulong sa krimeng hindi siya ang may sala at sa huli ay nagpatawad. 
"Ang Babaeng Humayo" ay tungkol kay Horatia (Charo Santos) na dating guro ay nakulong ng tatlumpong taon sa krimeng hindi siya ang may gawa. Isang araw, inamin ni Petra (Shamaine Centenera Buencamino), kaibigan ni Horatia sa correctional, na siya ang tunay na may sala at isinawalat na ang may pakana nito ay si Rodrigo Trinidad (Michael De Mesa). Si Rodrigo ay dating kasintahan ni Horatia. Nang makalabas siya ng piitan, agad niyang inalam ang kalagayan ng kanyang pamilya at mag-anak. Nang malaman at makuha niya ang impormasyon sa kaanak niya ay agad siyang tumungo sa kanyang kinagisnang bayan upang maghiganti kay Rodrigo. Dito ay nakilala niya sina Mameng (Jean Judith Javier), ang palaboy/taong grasya at ang magbabalot (Nonie Buencamino). Isang gabi ay tinulungan niya ang isang epileptic na transsexual si Hollanda (John Lloyd Cruz) na nagpabago sa pananaw niya sa buhay niya at paghihiganti.
Ang pelikulang "Ang Babaeng Humayo" ay nagkamit ng Golden Lion Award sa katatapos lamang na Venice Film Festival. Kauna-unahan ito sa isang pelikulang Pilipino na maparangalan sa nasabing patimpalak.
Matagal rin nating hindi nakitang umarte si Charo Santos. Labinlimang taon siyang nagpahinga sa pag-arte ngunit marami siyang hindi malilimutang pagganap. Nariyan ang Itim (1976) na nagpanalo sa kanya ng Asian Film Festival for Best Actress makalipas ang ilang taon na nakuha ito ni Charito Solis. Ilan pang pelikula niyang tumatak ang mga sumusunod: Hindi Mo Ako Kayang Tapakan (1984), Gumapang Ka Sa Lusak (1990) at ang personal kong paborito ang Kisapmata (1981). Magaling ang pagkakaganap ni Charo Santos bilang Horatia. Nakatulong sa kanya ang pagiging host ng Maalaala Mo Kaya sa bahagi na kung saan ay nagkukuwento siya at binabasa ang mga gawang kuwento dahil isang guro at kuwentista ang karakter na kanyang ginagampanan. Naipamalas niyang muli ang isang acting gesture niya ang "tulala titig". Nakakapanibago lamang kay Charo dito ay ang pagmumura niya. Sa bagay, kung kailangan ito sa script at sa pelikula kailangan nya talagang gawin.
Mahusay ang mga supporting actors tulad ng mapanghamong pagganap ni John Lloyd Cruz bilang Hollanda. Gayundin sina Nonie Buencamino sa kanyang scene stealer na pagganap bilang Magbabalot na naging kaibigan ni Horatia, si Jean Judith Javier bilang Mameng, Michael de Mesa bilang Rodrigo Trinidad at Shamaine Centenera-Buencamino bilang Petra.
Habang pinapanood ko ang pelikula ay para bang nanonood ako ng mga pelikula ni Raymond Red tulad sa Himpapawid (2009). Walang musika sa kabuuan ng pelikula na maaaring pagkaparehas nila ng istilo pero meron pa ding pagkakaiba sa mga shots ni Lav. Poetic din ang mga linya ng kanyang tauhan. Kung sa haba ng pelikula, natatangi ang mga likha ni Lav Diaz. Sa haba nitong tatlong oras at tatlumpu't anim na minuto ay naalala ko bigla ang tagal ng mga pelikula ni David Lean tulad ng Lawrence of Arabia (1962) at A Passage to India (1984). Naiiba pa rin ang haba ng mga pelikula ni Lav dahil mas pinakita niya ang mga tunay na kaganapan sa mga ordinaryong tao sa ordinaryong araw. Ipinakita at ipinadama ni Lav Diaz ang reyalidad ng buhay sa bawat eksena. Iniwasan niya ang tradisyunal o kumbensyunal na atake pagdating sa tema ng paghihiganti. Hindi siya gumamit ng musika bagkus ay ipinakita niya sa kilos ng mga tauhan ang dramatikong tagpo sa pelikula. Hindi lamang umikot sa tema ng paghihiganti ang pelikula. Ipinakita din ang kabutihan ng tao kahit pa dumaan sa matinding suliranin. Mapag-iisip ang manonood sa pagtatapos ng pelikula, maaaring iba-iba ang interpretasyon ng manonood dahil hindi ito kumbensyunal.
Tunay ngang maipagmamalaki "Ang Babaeng Humayo".

TITANIC (1997)

I was asked to do a reaction paper for the movie Titanic. Here it is:

TITANIC (1997)

Titanic is a gigantic movie on its scale. Titanic is one of the most successful movies in the world. It also boasts as one of the most expensive films ever made and a worldwide blockbuster hit.

Titanic is an Academy Award or Oscar winning romantic drama film focuses on the fictionalized love story of Jack Dawson (Leonardo Di Caprio) and Rose DeWitt Bukater (Kate Winslet) and the sinking of RMS Titanic directed by: James Cameron. Titanic holds the record of winning 13 Oscars which the movie shares with Ben-Hur (1959) and Lord of the Rings: Return of the King (2003). It also holds the record of the number one worldwide box office hit until another Cameron film Avatar beats it.

Titanic is a period costume drama film. It's fascinating to see the costumes used I'm te film as well as the production designs. I'm not really a fond of Iove stories. I find Titanic thrilling. My concentration while watching the movie is not on the love story but on the survival of the passengers. At some point, before the thrilling part of the film, we can see that Rose and Jack are star-crossed lovers like Romeo and Juliet. Rose is the rich girl while Jack is an impoverish boy. In a way, this kind of plot is very predictable especially towards the end when Jack sacrificed his life for Rose.

Music is hauntingly lyrical. The soundtrack "My Heart will go on" captures the emotions of audience because it expresses the undying love of two lovers Jack and Rose.

James Cameron's direction is superb. Leonardo DiCaprio and Kate Winslet both stands out in their star-making role. They will always be remembered by their fans because of their unforgettable characters and portrayal. Kathy Bates as Molly Brown brings the effervescent role in a different approach.

Titanic is a delectable treat to watch for!

ORO, PLATA, MATA: Isa sa pinakamahusay na pelikulang Pilipino

Kamakailan ko lamang napanood ang pelikulang Oro, Plata, Mata. Matapos ko itong mapanood ay labis akong humanga sa detalyado at metikulusong pagkakalikha ng obra na ito. Isa ito sa mga pelikula ng Experimental Cinema of the Philippines. Ang parehas na grupo na gumawa ng pelikulang "Himala". Isa rin ito sa pelikulang ipinalabas sa kauna-unahang Cinemanila at pagpapasinaya ng Film Center of the Philippines. Mula sa panulat ng direktor  na si Jose Javier Reyes at direksyon ni Peque Gallaga.

Ito ay patungkol sa pamilyang Ojeda at Lorenzo at kung paano ang Ikalawang Digmaang Pandaigdig ay binago ang buhay nila at binago sila mismo. Sa unang yugto na Oro, ipinakita ang marangyang buhay ng dalawang pamilya bago ang digmaan. Sa ikalawang yugtong Plata, nasaksihan ang paghingi ng tulong ng mga Ojeda at ilang mga kaibigan ng Lorenzo at nanuluyan sa kanilang mansyon. Sa huling yugtong Mata, tumakas ang mga tauhan sa malayong kagubatan kung saan ay merong bahay pahingahang ipinatayo si Inday Lorenzo at unti-unti nagbago ang buhay ng mga tauhan sa kanilang naranasan.

Bihira lamang ako makapanood ng pelikulang Pilipinong may accurate na paglalarawan sa buhay ng mga Pilipino noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Maaaring limitado ang access natin sa ibang pelikulang sariling atin lalo pa ang luma at iyong black and white pa. Ilan lamang ang naalala kong pelikula ukol sa Ikalawang Digmaang Pandaigdig tulad ng Tatlong Taong Walang Diyos (1976) at Aishite Imasu 1941 (2004).

Maraming hindi malilimutang pagganap sa pelikula tulad nina Cherie Gil, Joel Torre, Fides Asencio-Cuyugan, Liza Lorena, Mitch (Maya) Valdes, Lorli Villanueva at Ronnie Lazaro.

Ipinakita sa pelikula ang horror at realidad ng digmaan tulad ng violence sa paligid. Maalala ang mga ganitong sitwasyon tulad na lamang sa ipinakita sa Russian movie na Come and See (1985). Ultimo na ang itinuturing mong kakampi na itong kababayan ay kalaban pala. Ang mga tulisan na imbes ay magkaisa sa oras ng digmaan ay may kanya-kanyang paniniwala at kagustuhan. Meron pa akong naalalang eksena sa isang klasikong pelikula sa isang eksena ng pelikula kung saan ay nasusunog ang hacienda. Halintulad ito sa Atlanta Burning Scene ng Gone with the Wind (1939).

Masasaksihan din sa pelikula ang loss of innocence sa mga tauhan tulad na lamang nila Miguel (Joel Torre) at Trining (Cherie Gil) sa ibang tauhan ng pelikula. Maski ang karakter ni Sandy Andolong na si Maggie. Sa kuryosidad ni Trining ay isinuko nya ang pagkabirhen kay Hermes (Ronnie Lazaro). Loss of innocence din na masaksihan ang realidad ng digmaan.

Labis na kahahangaan ang pagganap nina Liza Lorena bilang Nena na ina nila Trining at Maggie. Siya ay isang inang hindi nagkulang sa pangangalaga at pag-aaruga. Siya rin ay isang inang lumaban sa buhay bago, habang at matapos ang giyera. Si Mitch (Maya) Valdes ay si Dra. Jo Russell. Sa una akala mo ay isa siyang intrimidita dahil nag-aral siya sa Amerika. Ngunit, isa siya sa matatag na tauhan ng pelikula. Kalmado, determinado at hindi patitinag. Si Lorli Villanueva naman ay si Biring. Ang mapag-mataas at matapobreng donya na lahat ay gagawin wag lamang makuha ang kanyang alahas na nagsisilbing yaman nya. Maaaring maalala sa kanya si Donya Victorina ng Noli Me Tangere. Si Fides Cuyugan-Asencio naman ay si Inday Lorenzo, ang relihiyosa at konserbatibong ina ni Miguel. Siya rin ang nagpatuloy sa mga kaibigan niya sa kanyang mansyon, sa bahay pahingahan sa kagubatan hanggang sila'y makabalik.

At isa sa mga hindi pa malilimutang eksena ay ang pagbaril ni Miguel sa diwata (Kuh Ledesma).

Masasabing lengthy o mahaba ang pelikula subalit nasapul nito ang paghihirap at pagkamulat ng mga tauhan sa isang masalimuot na bahagi ng ating kasaysayan. Mahusay ang pagkakasulat sa iskrip. Mahusay rin ang direksyon ni Peque Gallaga. Maganda ang pagkakalapat sa musika lalo na sa eksenang nalaman nilang sila ay napasok ng mga hapon. Ang mga costumes ay kapuri-puri sapagkat umayon ito sa panahong tinatalakay.

Talagang isa sa maituturing na pinakamahusay na pelikulang Pilipino ang "Oro, Plata, Mata". Sana ay makapanood pa tayo ng ganitong pelikula.

PARA SA'YO AKING AMA

(Bahagi ng dapat kong sabihin sa eulogy)

Una sa lahat, magandang gabi po sa inyong lahat. Si tatay Paciano o kilalang Atching sa mga malalapit sa kanya ay isang anak, ama, kapatid, tito at lolo. Tulad nating lahat, hindi siya perpekto dahil isa siyang tao. Iba iba ang pagkakakilala natin sa kanya. Itinuturing siyang isang institusyon. Alam natin lahat na ilan sa kanilang magkakapatid ay nakipagsapalaran sa Maynila upang magkaroon ng magandang buhay. Isa siya sa magkakapatid na nagtayo ng isang negosyong medalyahan tulad nila Pay Dalmacio o Pay Amay at Pay Luis. Dahil sa magkakapatid na ito ay naipasa nila ang baton sa negosyong medalyahan tulad nila kuya Jimmy, kuya Romeo, ate Tessie at ate Lordita. Marami akong naririnig na maraming magandang alaala ng mga malalapit kay tatay na kung minsan ay gusto kong mainggit kasi yung iba doon hindi na namin nararanasang magkakapatid kami ni Patrick at Jea. Siguro dahil generation gap na din. Hindi ko intensyong i-dishonor ang aking ama. Kung isasalarawan ko si tatay, strikto siya at disciplinarian minsan sobra pa sa pagiging disciplinarian. Kuripot pati sa kanyang sarili. Marahil nakita ito ng mga pinsan namin o mga naging trabahador namin na nagtrabaho sa amin. Sa dami ng mga tao na nagdaan sa buhay ng pamilya namin, palagay ko ay marami silang alaala at natutunan kay tatay. May pait, may lungkot, may saya. Hindi ko na ito idedetalye pa kasi baka anong oras na tayo matapos. Bilang isang anak, nakakatuwang pakinggan ang magagandang alaala ng mga tao kay tatay. Tulad ng isang ama, ginusto ni tatay na bigyan kami ng magandang buhay. Nagpapasalamat kami doon tay sa pagiging good provider mo. Dahil sa hindi siya perpekto, may mga bagay na hindi niya maibigay. Sabi nga, "you can not give what you don't have." Malaki at mahirap ang responsibilidad ng isang ama. Ang haligi ng tahanan ang siyang nagsisilbing pundasyon ng isang pamilya. May mga panahon na kami ay naghahanap ng kanyang kalinga ngunit hindi na nya ito maibigay pa. Bahagi siguro ng pagkabata ang paghahanap na iyon. Sa huling sandali ng kanyang buhay, napansin kong naging emosyonal sya. Alam nating lahat kung gaano katigas ang kanyang ulo, minsan hindi mo din maunawaan. Kaya ang pagiging emosyonal nya ay kakaiba. Madalas kaming maiwan ni tatay sa bahay noon. Sila nanay madalas nasa Binangonan kaya mas magkasama kami. Kasama ko siya nanonood ng pelikula kahit black n white o luma na ang pelikula. Tulad ng ibang anak, may panahon na sana kasama namin sya ka-bonding pero mas pinipili nya mag-isa. Yung tipong lalabas kami pero depende pa sa mood nya.
Masyado na atang mahaba ito. Dahil madalas kami ang magkasama, ma miss ko kay tatay yung sasabihan ko siyang, "tay, doon ka na matulog sa kwarto." Kapag sinasaway ko siya pag nakakatulog sa upuan. Yung boses nya... Ang mga alaala... Ilan lamang ito sa mga ma miss ko sa'yo tay. Sa aking kinagisnang ama, hindi ka man perpekto. Ikaw ang bigay ng Amang Maykapal.