JESUSA (2019)

The Greatest Love: Drug Addict Edition.

Dinaig ni Sylvia Sanchez si Naomie Harris sa Moonlight sa pelikulang ito. Martyr kung martyr na kayang talunin si Nora Aunor sa Minsan May Isang Ina (1983) at iba pang martyr role ni ate Guy.

Ito ang klase ng role na pwedeng ibigay kanila Nora Aunor o Gina Alajar noong 80's. Pwede ding ibigay kanila Maricel Soriano o Rosanna Roces noong 90's to 2010's.

Pansin ko lang madaming unnecessary characters at ang mga supporting karamihan ay unsympathetic.

Saka kailangan talaga naka-uniform po ang manikurista eh hindi naman sa nail spa nagtratrabaho kundi home service at sa labas lang ang pagma-manicure so akala ko nurse si Jesusa. Sayang po 'yung costume.

Pinatunayan ni Sylvia Sanchez na kayang tapatan ng husay sa pag-arte ang pelikulang walang karede-redeeming value.

Okay gets ko dark theme pero cringeworthy ang ibang dialogue. If manalo man ng Best Actress sa Sinag Maynila si Sylvia Sanchez eh deserve niya naman.

LAKBAYAN (SINAG MAYNILA 2019 OPENING FILM)

Madalas sa mga trilogy o anthology noon magpahanggang ngayon ay pinagsasama ang mga mahuhusay na direktor ng pelikulang Pilipino ngunit bibihira na ibang genre at tema ang tinatalakay. Laging inaasahan at naging bahagi na sa isang film festival noon ang Shake, Rattle and Roll franchise/installment na horror genre kung saan pinagsasama ang mga sikat na artista at direktor. 

Kaya kakaiba ring viewing experience ang mapanood ang pelikulang "LAKBAYAN" ng Sinag Maynila. Pinagsama-sama ang tatlo sa respetado at mahuhusay na direktor ng ating henerasyon - Lav Diaz, Brillante Ma. Mendoza at Kidlat Tahimik.

Sa HUGAW (Dirt) na dinirek ni Lav Diaz, tatlong minero (Andres, Baldo at Paulo) ang naglalakbay pabalik sa kanilang bayan ngunit isang insidente ang susubok sa kanilang tatlo bago pa makarating sa paroroonan.

Sa DESFOCADO (Defocus) ni Brillante Ma. Mendoza, isang freelancer na cameraman (Joem Bascon) ang sinundan ang welga ng mga Sumilao Farmers na mula Agusan hanggang Maynila na naganap noong 2007.

Sa LAKARAN NI KABUNYAN naman ni Kidlat Tahimik, natunghayan ang pagbihiyahe ng anak ni Kidlat Tahimik na si Kabu upang balikan at tuklasin muli ang kultura at sining na makikita sa iba't ibang panig ng bansa. 

Isa na maituturing na maikling pelikulang nalikha ni Lav itong HUGAW. Iba pa ito sa short films niya dahil madalas ay mahahaba ang kanyang pelikula na dinaig ang mga gawang epiko ni David Lean. Habang pinapanood ko ang HUGAW, pakiramdam ko ay nanood ako ng isang bahagi ng pelikulang DAPOL TAN PAYAWAR ng QCinema dahil sa paglalakbay sa masukal na kagubatan. Madalas naman mapanood sa mga pelikula ni Lav ang mga lakaran sa dako pa roon. This time, mahiwaga ang paglalakbay ng tatlong tauhan at maraming pangyayari na hindi pinapakita sa manonood. Sa isang insidente kung saan nauwi ito sa madugong paghaharap, hindi natin alam kung totoo ba ang sinasabi ni Andres (Don Melvin Boongaling). Mahusay si Nanding Josef sa kanyang subdued acting bilang Baldo. Magaling pero medyo annoyed ako sa theatrical acting ni Bart Guingona bilang Paolo dahil hindi natural ang dating ng bitaw sa kanyang mga linya. Magaling din ang gumanap na Andres.

Habang kinikwento ni Andres kanila Mariposa (Hazel Orencio) ang insidente ay pinapaalala sa akin nito ang Japanese film na Rashomon dahil si Andres lamang ang nagkwento sa pangyayari. Mapapaisip ka kung totoo ba o hindi ang sinasabi ng binata.

Hindi nawawala sa mga pelikula ni Brillante Ma. Mendoza na talakayin ang sosyopolitikal na isyu sa kanyang mga kwento. Sa "Desfocado" na base sa tunay na buhay. Matapang na inilahad ni Mendoza ang pinagdaanan ng mga Sumilao farmers upang makamit ang lupang kanilang inaasam subalit sa huli ay masaklap ang kinahantungan ng lider ng mga magsasaka.

Maihahalintulad sa pelikulang "Noy" (2010) ni Coco Martin ang Desfocado dahil parehas na videographer o cameraman ang karakter na Noy at Jose (Joem Bascon). Kabilang din sa pelikulang Noy noon si Joem. Sa Noy, nakamit ni Joem ang Pinakamahusay na Pangalawang Aktor noon sa Gawad Urian. Ang kaibahan lamang ay ang kinukunan nilang pangyayari. Si Noy ay nagsilbing mata sa eleksyon samantalang si Jose ay sinundan ang masalimuot na paglalakbay ng mga Sumilao farmers upang maiparating ang kanilang hinaing.

Mahusay na ginampanan nila Joem Bascon, Soliman Cruz at Fe Gingging Hyde ang kanilang mga papel.

Ito ang aking obserbasyon sa Desfocado segment:

1. Maaaring dahil freelance cameraman/videographer si Jose kaya siya lamang ang kumuha sa paglalakbay ng Sumilao farmers. Naging one-man team siya. Kadalasan sa mga ganitong sitwasyon dapat ay may kasama siyang reporter, producer at assistant cameraman. 
2. Sa eksena sa dagat, mas malakas ang NATSOT (Natural Sound on Tape) kesa sa pag-uusap nila Jose at isang kasapi ng nagwewelga. Maaaring nais ipahiwatig ng filmmaker na dahil nagbibingi-bingihan ang nasa gobyerno pati tayo kaya hindi natin naririnig ang nais nilang ipahatid.

Surprisingly, pinakanagustuhan ko ang "Lakaran ni Kabunyan". Ito ang talagang sumalamin sa "Lakbayan". Nakuha nito ang essence sa kabuuan ng trilogy na ito. Sa isang quasi-documentary at travelogue/road movie dinala tayo ni Kidlat at kanyang anak na si Kabu sa iba't ibang bahagi ng bansa upang mabigyang diin ang pagpapahalaga sa ating kultura at sining.

Bilang ama, iminulat ni Kidlat ang kanyang anak sa kultura at sining dahil ito ang bumubuo ng ating pagkaPilipino. Maaaring sinakop tayo ng mga dayuhan noon ngunit hindi dapat balewalain ang mga kontribusyon ng ating mga ninuno noong sinaunang panahon. Ito ay nagsilbing aral upang hindi mawala na ang ating kasaysayan at ating pagkakakilanlan sa bansa. Sa bawat rehiyon ng Pilipinas ay may matutuklasan kang kulturang dapat pagyamanin. Para na rin akong kasama ni Kabu sa kanyang paglalakbay. Masarap ulit balikan ang ating kasaysayan, kultura at sining. Ang maganda pa dito ay malaki ang impluwensiya ni Kidlat sa kanyang anak. Cute din ni Kabu na nagpadagdag sa appeal ng pelikula.

Sa tatlong segment, may kanya kanya silang tema, genre at mensahe. Sa Hugaw, ito ay pulitikal at may pagka-misteryo. Sa Desfocado, paghingi ng katarungan at pagbantay sa karapatan ang ipinapahayid na mensahe. Pulitikal din ito. Sa Lakaran ni Kabunyan naman ay kultural at pagmamahal sa bayan ang ipinapabatid nito. 

MGA PELIKULANG AABANGAN SA SPRING FILMS

A Short History of Parking Lots

In a time marked by transient and convenient relationships, a young parking attendant finds herself at the intersection of a personal and unlikely crossroads.

Ang Araw ng Itim na Nazareno

In an alternate reality in 2019, the tyrannical President of the Philippines holds a mock snap election to regain the trust of his discontented constituents. Signs of a second Ice Age begin to loom in the background and a police intelligence officer takes radical measures to save the country.

Children of the Lake

The lives of an 8-year old girl who survives by planting improvised explosives and an astute military private intertwine during the 6-month Marawi siege with fear, vengeance, and hope poking out of the beleaguered city’s corners.

Istariray is Born

A young, gay barangay singing contest mainstay goes to extreme lengths to become the front act of his ultimate idol Regine Velasquez.

Hayop Ka 

Avid Liongoren’s animated feature follows an attractive feline saleslady at a department store as she figures in a love triangle between her mongrel janitor boyfriend and a high society businessdog

I'm Ellenya L.

Doing everything for internet clout, a young online influencer-wannabe seeks the help of a social media guru. Sparks fly and things spin out of control as she is tasked to create original content in a span of a week for fear of having to return to her humdrum job.

'Kuya Wes' Commercial Cut

Caught somewhere between transactions and true love, a hopelessly naive remittance clerk becomes infatuated with and helps a beautiful customer in her time of need as his relationship with his younger brother spirals into disarray.

Maboteng Usapan

Boy meets girl in college, embarking on a wide-eyed exploration of sex, fears, love, and friendship in a time fraught with uncertainties.

Post Angst

In what seems to be a stoner film, music and medical marijuana thread together the stories of five men who try to face their own demons and explore uncharted territories where existential crises and reality merge.

Puppy Love

Based on an F. Sionil Jose short story, two childhood sweethearts—a small town boy and the daughter of the richest landowner in town—reunite after the decades that followed the Japanese occupation, only to find that the changing times have broken them apart.

Sunshine Family

A modern Filipino family in South Korea tries to mend its strained relationships when the father meets a hit-and-run accident and takes apart the car which wounded him.

The Bouncer

A man hardened by violence decides to turn over a new leaf and reunites with his blind niece as he tries to defend the club he is working for from shady regulars. But at what cost?

Walang KaParis

Reunion movie of Alessandra de Rossi, Empoy Marquez and Sigrid Andrea Bernardo.

SPRING FILMS

(Makikita sa larawan mula sa kaliwa - direk James Robin Mayo, direk Joyce Bernal, Sa gitna naman ay sina Ogie Alcasid at Ina Raymundo. Sa bandang kanan naman ay sina Piolo Pascual at Moi Bien Marcampo.)

Mula sa mid-2000’s at late-2000’s, mas nakikilala na ang mga independent movies. Matagal na rin naman lumilikha ng independent films ang Pilipinas noon pero hindi ito napapansin. Maaaring nakakapagbigay ng pansin ang indie kapag ang kasama sa pelikula ay sikat na artista.

Kapag sinabing independent films, ang unang pumapasok sa isipan ng tao na maliit ang budget ng production at hindi kilala ang mga umaarte dito.

Matapos makapagbigay parangal sa ibang bansa ang pelikulang “Ang Pagdadalaga ni Maximo Oliveros” noong 2005, ito ang nagbigay daan sa iba pang filmmakers upang makapaghatid ng de-kalidad na pelikula. Dito nakilala ang pangalang Brillante Mendoza.

Isa pa sa kinilala at hanggang ngayon ay lumilikha ng independent films ang Spring Films. Binuo ang Spring Films nila Piolo Pascual, Joyce Bernal at Erickson Raymundo.

Nagsimula ang production outfit na ito sa pelikulang “Kimmy Dora: Kambal sa Kiyeme” (2009) na pinagbibidahan ni Eugene Domingo. Nasundan ito ng dalawa pang pelikula – Ang Kimmy Dora and the Temple of Kiyeme (2012) at Kimmy Dora: Ang Kiyemeng Prequel (2013).

Ang Spring Films din ang nag-produce ng pelikulang “Kita Kita” na itinuring na highes-grossing independent film of all time noong 2017. Pinagbibidahan ito nila Alessandra De Rossi at Empoy Marquez. Sinundan pa ito ng “Meet Me In St. Gallen” (2018) kasama sina Bela Padilla at Carlo Aquino.

Sa kanilang ika-sampung taong anibersaryo ay handog nila ang “Kuya Wes” Commercial Cut. Si Ogie Alcasid ang bida sa pelikulang ito. Kasama din sina Ina Raymundo at Moi Bien Marcampo. Ipapalabas ito sa sinehan sa darating na Marso 13, 2019

Pakaka-abangan din ang mga pelikulang kanilang ihahandog kasabay ng kanilang ika-10 taong anibersaryo.

Anecdote/short background ng Spring Films:

In Full Bloom: Spring Films Marks 10th Year!

In this corner of the planet, we have the dull misfortune of having only two seasons: wet and dry. Much of our culture has been built around these polarities for hundreds of years. At some point in the timeline, director Joyce Bernal, actor Piolo Pascual, and entertainment businessman Erickson Raymundo decided that a bit of change was in order, and it only took them a decade. Spring is in the Philippines — it has been for 10 years — to watch Philippine cinema grow and flourish in the sun.

“Si Eugene Domingo noong time na yun, mayroon kaming pelikula na supporting lang
siya at artista si Piolo,” Bernal reminisces in between swigs of soju. “Tawang tawa kami sa kanya. Sabi namin, ‘Gawan natin ‘tong pelikula!’ Nakipag-meeting kami sa writer nagusto ni Eugene na si Chris Martinez, lumabas yung script, ipo-produce namin ni Piolo. Wala kaming alam sa business kaya ipinabasa namin kay Erickson. Si Erickson, gusto nang ariin yung script, tawang tawa na, first draft pa lang. Kami, ‘Okay, Erickson, kalma. Idea namin ito, eh.’”

In 2009, Kimmy Dora became the highest-grossing independent film at P80 million, and they had never even predicted it. Perhaps it was just a fairly abundant season for the three and Kimmy Dora was merely aseed they had recklessly strewn on what happened to be a fertile ground. After all,recent times have been increasingly conducive for independent content production. “I believe we’re in the renaissance of Philippine cinema, coinciding with its centennial this year,” muses Pascual. “We’re adapting to the times and anybody can be a producer.

However you look at this, it can be lucrative. There’s a big chance of breaking out internationally because the access is already global.” Raymundo, however, wants to make it clear that their efforts to nurture the growth of local filmmaking aren’t a messianic advocacy, but rather a collaborative one. Although the entertainment landscape has already lent itself to a more competitiveness, the producer and Cornerstone Entertainment founder opines, “We work with almost everyone. We offer possibilities. We want to give opportunities to filmmakers and actors na pinaniniwalaan naming tatlo na magagaling at may magagandang materyal pero hindi siguro bibigyan ng pagkakataon ng iba.”

Spring Films would like to believe that quality Filipino films are always in season. The tree in its logo serves as the perfect metaphor for its decade of existence: some films were destined to blossom into hits, others were meant to be blown away by the winds of change like dispensable leaves; either way, the tree stays firmly rooted in the ground, standing sturdier than ever. For now, the independent production outfit is wasting no time to showcase the vibrancy of its 13-film repertoire, kicking off with the commercial release of James Robin Mayo’s Kuya Wes that features previously unseen edits. The promise of spring is the promise of growth, and there will always be Spring Films. Come join the festivities and bask in the glory of a blooming Philippine cinema.

MARY POPPINS RETURNS

Akala ko remake ito ng Mary Poppins (1964) ni Julie Andrews. Hindi pala. Sequel pala ito. Mahilig ako sa musical pero hindi ko gusto ang Mary Poppins ni Julie Andrews. I prefer The Sound of Music than Mary Poppins. Kung napanood mo ang Nanny McPhee, magkahawig sila ng kwento ng Mary Poppins tanggalin mo lang ang musical.

Gusto ko ang Nanny McPhee dahil kay Emma Thompson. Kaya laging gulat ko na nag-enjoy ako sa Mary Poppins Returns kasi iyong mga kids na inalagaan ni Mary Poppins ay lumaki na at humaharap sa realidad ng buhay. Ang mga anak naman nila ngayon ang gustong alagaan ni Mary Poppins.

Siyempre hindi pa rin nawawala ang makulay na imahinasyon at mahika sa tulong ni Mary. Perfect na si Emily Blunt ang naging choice as Mary Poppins. Mahusay niyang nagampanan ang role. Si Rob Marshall ang direktor nitong pelikula kaya naman marami akong naiisip habang pinapanood ko ang pelikula. Naalala ko na ginawa niyang musicals noon tulad ng Chicago (2002) at Into The Woods (2014) dahil may mga eksena na biglang maiisip mo na ay parang Chicago, Into The Woods... Tapos naman ang setting/location, parang Sweeney Todd at My Fair Lady.

Nakakatuwa ang cameo ni Meryl Streep na ruma-Russian accent habang kumakanta. Sumabit-sabit, nag-breakdance at sumayaw si lola (pero siyempre double lang iyong sumabit at nag-breakdance). Queen-of-all-accent meets Mamma Mia! pala. Mas gusto ko sina Emily Blunt at Meryl Streep dito sa Mary Poppins Returns kesa Into the Woods.

Magaling din sina Ben Whishaw at Emily Mortimer dito. Gwapo ni Ben Whishaw dito. Patunay na kahit gay actor siya ay kaya niyang gumanap ng straight roles. Okay naman din si Lin Manuel-Miranda dahil napantayan niya si Dick Van Dyke noon. Over-all basta natuwa, nagandahan, nag-enjoy at na-cutean ako sa Mary Poppins Returns.

ARIA

Napakahusay at napakaganda ng pelikulang "ARIA" ni Carlo E. Catu.

Isa ito sa mga period drama na napakagaling sa teknikal na aspeto mula sa mga shots at framing pati kulay.

Maganda rin ang pagkakalikha sa mga babaeng karakter tulad nila Pining (Liya Sarmiento), Delia (Pearl Lagman), Kumander Liwayway (Cindy Lapid) at Kapitana (Samanta Anne Bicu). Mahusay ding nagampanan ang mga karakter. 

Tulad sa naunang pelikula ni Carlo Catu na "Kung Paano Hinihintay Ang Dapithapon" at "Mga Anak ng Kamote", feminismo ang tema ng pelikula.

Mahusay na ipinakita sa pelikula ang pamumuno ng kababaihan sa gitna ng digmaan.

Sana mas hinabaan ang bahagi kung saan nahihirapang kumuha ng pensyon si Pining.

Paborito ko ang "Kung Paano Hinihintay ang Dapithapon". Nahuhusayan naman ako kay Katrina Halili sa "Mga Anak ng Kamote". Magkahalo ang emosyon ko habang pinapanood ang "Aria" dahil hindi lamang bahagi ng kasaysayan ang inilahad ng pelikula pati na rin ang kontribusyon at ang pagiging malakas ng mga babae sa panahon ng karimlan.

Patunay ito na si Carlo E. Catu ay isa sa pinakamahusay na direktor ng ating henerasyon.

BORN BEAUTIFUL

Nakakamiss pa din si Christian Bables bilang Barbs. Best choice na replacement si Martin Del Rosario.

Ilang beses na rin gumanap ng gay at transgender roles sa TV si Martin. Notable na naging Kevin Balot siya sa MMK. Dito sa BORN BEAUTIFUL, magaling ang pagkakaganap niya bilang Barbs. Scene stealer si Chai Fonacier as prostitute na nabuntis ni Barbs during the time na nag-undergo ng gay conversion/reparative therapy ang bida.

Ang interesting part sa pelikula ay ang gay conversion/reparative therapy kasi meron talaga niyan dito sa Pinas. Disturbing ang part na kahit na sa therapy na siya ay may nagaganap pa ring pangmomolestiya at sexual harassment. May mga narinig na akong kwento tungkol sa ganyan. Kaya matapang ang pelikula na talakayin ito.

Isa pa sa naging interesting sa akin ay ang short but important role ni Elora Españo. She reminds me of Maureen Mauricio in Sibak: Midnight Dancers. Nakakaloka iyong eksena na "hindi naman ako madamot". Nakakatuwa din ang cameo ni Paolo Ballesteros lalo na ang Mama Mary scene. Kahit ang mala-Ma Rosa reference sa eksena habang nagkwento si Michael Angelo (Akihiro Blanco).

Nalulungkot lang ako dahil nahulog si Barbs sa dalawang lalaking may asawa. Multiple messages o maraming gustong sabihin ang pelikulang ito. Ang sabi ay condensed version ito ng first five episodes of Born Beautiful TV series. Ang ending parang sa European cinema mo lang mapapanood. Over-all, okay naman ang pelikula.