Thursday, March 25, 2021

SEPARADA

 


Si Melissa (Maricel Soriano) ay isang matagumpay na creative director ng isang advertising agency. Dahil na rin sa demands ng trabaho ay nawawalan siya ng panahon sa kanyang asawang si Dodie (Edu Manzano). Kahit pa bumabawi siya sa kanyang mga anak na sina Vincent (Patrick Garcia) at Jenny (Angelica Panganiban), hindi pa rin ito sapat sa kanyang asawa. Kaya naman nagkaroon ito ng kalaguyo na si Sandy (Sharmaine Arnaiz). Hindi makapaniwala si Melissa na nagawa ni Dodie na ipagpalit siya. Idagdag pa nito na nabuntis ang kerida at si Dodie ang ama. Kaya naman pinaalis niya ito sa bahay. Hindi inakala ni Melissa na magiging mahirap ang adjustments niya na wala ang asawa. Nariyan ang mapagnakawan sila at ma-aksidente si Vincent sa shooting ng isang TV ad. Sa tulong ng kanyang mga kaibigan pati ng kanyang anak at magulang, matututo si Melissa na magpatuloy sa buhay at malagpasan ang pagsubok ng pagiging single mother.

Kahit pa pandemya at naipasara ang ABS-CBN ay hindi tumigil ang Film Restoration na ipalabas ang mga pelikulang natapos nilang i-restore bago ang malungkot na pangyayari. Mahusay pa din ang kanilang pagkaka-restore at napaganda lalo ang mga pelikulang nakahanay sa kanilang proyekto.

1994 ang banner year ni Maricel Soriano kaya siya'y tinawag na "Diamond Star". Sunod sunod ang mga pelikula niya noong 1994 na tumabo sa takilya. Nariyan ang "Minsan Lang Kita Iibigin" na ni-restore din, horror film na "Vampira", action dramedy na "Nagkataon, Nagkatagpo" at siyempre ang "Separada".

Ipinakita sa pelikula na kayang pantayan ng babae ang ginagawa ng lalaki. Evident ito sa mga pelikulang nagbibigay sa atin ng ideya sa mundo ng advertising. Nakita ito noon pa man sa mga pelikulang tulad "Pahiram ng Isang Umaga" (1989) at "Ngayon at Kailanman" (1992). Sa "Separada" ay mas dama ang mundo ng advertising dahil nakatulong na ang co-writer nito na si Tessie Tomas ay galing sa advertising. Sa pre-show ng "Separada" restored version screening, ibinahagi ni Tessie Tomas na loosely based sa kanyang buhay ang kwento ni Melissa.

Sa pelikulang "Separada", sumikat ang linyang "Get out of my house, I don't need a parasite". Kapansin pansin din ang magandang pananamit ni Maricel Soriano dito sa tulong ni Ernest Santiago na kanya ring costume designer sa "Ikaw Pa Lang Ang Minahal" (1992).

Noon pa man ay maraming pelikula na ang may love triangle na tema. Hindi gino-glorify sa pelikula ang extra-marital affair ngunit ang naiiba sa pelikulang ito kesa mga naunang palabas noon ay nakita nating sina Melissa at Sandy ay parehas angat sa kalalakihan. Samantalang bigo naman sa negosyo si Dodie. May pagkakahalintulad pa nga ang "Separada" sa isang pelikula ni Maricel Soriano na "Minsan Lamang Magmamahal" (1997).

Muli, mahusay ang pagganap ni Maricel Soriano dito kaya naman nagwagi siya ng PMPC Star Awards for Best Actress. Nagustuhan ko din ang pagganap dito ni Sharmaine Arnaiz. Mahusay din si Chito Roño dahil sa kanyang creative decision na umakma din sa screenplay nina Ricky Lee at Tessie Tomas dahil mas nais nilang ipakita ang journey ng isang babae na dumaan sa isang masalimuot na pangyayari. 

Ang isa pang nagustuhan ko sa pelikula ay ang mga kaibigan ni Melissa na ginampanan nina Lani Mercado, Teresa Loyzaga, Raquel Villavicencio at Ai-Ai Delas Alas. May kanya kanya silang pinagdadaanan at iba't iba din ng personalidad pero nariyan sila sa oras na kailangan nila ang isa't isa. Ang pinakanagustuhan kong eksena dito ay ang pag-uusap nina Melissa at ang kanyang ama na ginampanan ni Eddie Rodriguez. Sa malalim na usapan ng dalawang karakter ay nalaman nating may mga mag-asawang dumadaan sa pagsubok. Maaaring nilihim o may alam ang iba pero ang pangangaliwa ay masakit sa asawang umasang tapat ang pagmamahal ng kanyang pinakasalan. Matapang din ang pelikula sa eksena kung saan tinanong ni Melissa ang pari (Nonie Buencamino) tungkol sa paghihiwalay nila ni Dodie. Sinabihan ng pari si Melissa na mas mabuting hiwalay sila.

Mas na-appreciate ko ang pelikulang "Separada" sa pag-rewatch ko nito lalo't digitally restored at remastered version na ito. 

Tuesday, March 16, 2021

MEMORIES OF FORGETTING


"Our memories fragile, our lifetime is very brief, everything happens so fast that we don't have time to understand the relationship of events." - mula sa pelikulang "The House of the Spirits" hango sa nobela ni Isabel Allende

"Memories light the corners of my mind." - mula sa kantang "The Way We Were" ni Barbara Streisand 

Ilan lamang ang mga linyang iyan mula sa mga sikat na akda patungkol sa alaala.

May mga alaala na gusto nating limutin at may mga alaala tayong nais sariwain. May mga alaalang maaaring kalimutan. May mga alaalang dapat ay patuloy na sariwain.

Sa pelikulang Memories of Forgetting, dalawang alaala ang pinapakita nito. Una, ang naudlot ngunit muling pagbabalik ng isang lihim na pagmamahal.  Si Jim (Noel Escondo) ay naging direktor ng bagitong si Michael (Jonathan Ivan Rivera) sa isang pelikula. Subalit, bigla na lamang hindi tumuloy si Michael sa proyekto sa hindi malamang kadahilanan. Makalipas ang ilang taon ay muling nagkita ang dalawa sa kalagitnaan ng pandemya. Sa kabilang banda, madalas sariwain ng ina ni Jim (Dexter Doria) ang kanyang karanasan sa pagtatrabaho sa ibang bansa pati ang iba pang bahagi ng kanyang nakaraan habang nakikipag-usap sa kanyang anak. Ito'y pamamaraan niya upang ang kanyang pagiging malilimutin ay hindi lubusang mamayani sa kanyang pagkatao.

Parehas masalimuot ang bahaging ito sa buhay ni Jim.

Sa muling pagkikita nina Jim at Michael ay may lihim na dapat silang harapin. Pag-ibig nga ba na naudlot dahil sa takot at pangamba? Samantala, kamatayan ba ang sumasalamin sa isang pagmamamahalang dapat pa bang ipaglaban? Magpapatuloy ba ang buhay kung sasariwain ang mga alaala o mas mabuti pang kalimutan ang bahagi ng masaklap na nakaraan?

Masaya akong mapanood ang passion project na ito ni direk Jay Altarejos. Kahit pa sa kalagitnaan ng lockdown ay hindi natinag ang kanyang pagiging malikhain.

Sa panimulang eksena o opening scene, pinapalabas ang mga snippets ng mga pelikulang nalikha ng direktor. Ito ang unang pelikulang nagpa-tanyag sa kanya sa Philippine queer cinema. Sa katauhan ni Jim (Noel Escondo), maaaring sinalamin nito ang pag-aalala ng direktor sa kanyang likha. Kung paano nagbago ang kanyang pananaw sa buhay mula sa mga una niyang likha hanggang sa kasalukuyang gawa niya. Kaakibat din nito ang kanyang karanasan sa paggawa ng mga pelikula niya.

Mahusay na nagampanan ni Noel Escondo ang kanyang karakter na si Jim. Bumalanse naman si Jonathan Ivan Rivera sa pagganap bilang Michael. Patuloy pa din si Dexter Doria sa pagbigay ng mahusay sa pagiging katuwang na aktres 

Tulad ng mga pelikulang nagawa ni direk Jay ay tastefully done ang mga sex scenes. Sa eksena kung saan ay nag-multo ang ina ni Jim kay Michael ay parang eksena ito sa pelikula ni Gregg Araki dahil sa paggamit ng ilaw at kung paano ang execution ng nabanggit na eksena.

Ang mga pelikula ni direk Jay Altarejos ay maaaring maikumpara sa bigat at tapang ng pelikula ni Gregg Araki. Iyon ang katangiang taglay ng mga likha ni Altarejos na nag-hihiwalay sa kanya sa ibang filmmakers sa ating bansa. Hindi lamang ito nakakahon sa gay community o pagkakakilanlan ng kanyang mga karakter bagkus ay sumasalamin din ito sa lipunang pinagkaitan ng karapatan ang mga mamamayang dapat ay meron nito.

Saturday, February 6, 2021

SOLTERO (THE BACHELOR)

 


Isa sa mga naging proyekto ng Experimental Cinema of the Philippines noong dekada '80 ang Soltero (The Bachelor).

Tanyag ang ECP noon sa mga dekalidad na pelikulang nilikha nila kahit pa bilang lamang ang mga ito. Kabilang ang Himala, Misteryo sa Tuwa, Soltero at Oro, Plata, Mata.

Pinagbibidahan ni Jay Ilagan ang Soltero bilang Crispin Rodriguez. Isang binatang nasa 30 anyos na at mag-isa sa buhay. Kahit pa maituturing na matagumpay siya sa kanyang larangan ay kulang pa din ito dahil sa wala siyang katuwang sa buhay. Nilalaan niya ang kanyang oras sa trabaho, sumasama sa barkada tulad ng panonood ng mga dula at yayaan sa Roxas Boulevard at bumibisita madalas sa kanyang pamilya.

Sa kabilang banda, hindi pa din siya maka-move sa kanyang dating kasintahang si Christine (Rio Locsin) na may anak na sa Ibang lalaki. Madalas niya pa din itong tingnan sa tarangkahan ng bahay nito at dumadalaw din siya kay Christine. 

Meron namang bagong manager sa bangkong pinagtatrabahuan ni Crispin. Ito ay si RJ (Chanda Romero). Sa una'y hindi niya magustuhan ang istilo ni RJ ngunit sa kalaunan ay makakasundo niya ito. Sa pag-alis ni Christine ay ang pag-usbong ng bagong pag-asa sa buhay pag-ibig ni Crispin. Subalit, merong lihim si RJ na siyang magiging dahilan upang layuan din ang binata. 

May matatagpuan pa bang katuwang sa buhay si Crispin?

First time kong mapanood ang Soltero at digitally restored at remastered pa. Muli ay napamangha ako ng ABS-CBN Film Restoration. Mabuti na lamang at may pagkakataon na tayong mapanood ang classic na pelikulang ito. 

Tahimik ang pelikula. Kahit pa makulay ang dekadang pinakita sa pelikulang ito ay damang dama ang melancholia ng karakter ni Crispin. Hindi nalalayo ang katangian ng karakter na si Crispin sa ating henerasyon. Ito ay ang patuloy na paghahanap sa pagmamahal at kalinga. 

Mahusay na nagampanan ni Jay Ilagan si Crispin. Isinabuhay niya si Crispin na tulad lamang sa isang kaibigan, ka-trabaho o kakilala na madalas mong makasalamuha. Magaling din ang mga pangalawang aktor na sina Chanda Romero, Rio Locsin, Charlie Davao, Irma Potenciano, Mona Lisa, Dick Israel at Baby Delgado. Mahusay ang direksyon ni Pio De Castro III. Ganoon din kahusay ang screenplay ni Bienvenido Noriega, Jr. 

Madalas makita sa pelikula ang aquarium na gaya sa pelikulang "The Graduate" (1967). Tulad din ni Benjamin Braddock (Dustin Hoffman) si Crispin na nalulunod sa kung anuman ang inaasahan o expectations sa kanila ng lipunan pati na ang kalungkutan.

Hindi nalalayo sa tunay na buhay ang mga naranasan ni Crispin. Nandyan na may darating na mga tao sa buhay mo at makakasama mo pero hindi mo din sila mapipigilang umalis. 

Matapang na tinalakay sa pelikula ang depression at pagtatangka ng pagpapakamatay o suicide sa kalalakihan pati ang representasyon ng lesbian noong 80's. Ang mga pinakitang kilos ni Crispin matapos mamatay ang kanyang ina pati sa pag-alis ng mga itinuturing niyang mga mahal sa buhay ay maaaring sign o sintomas ng depression kaya siya nagkakasakit at sa kalauna'y nagtangkang magpakamatay. Hindi man lamang ito naintindihan ng kanyang amo. Bihira itong maipakita sa pelikulang Pilipino noon dahil madalas ay nagiging melodrama ito. Sa kabilang banda naman, bihira din ang maayos na representasyon ng lesbian sa pelikulang Pilipino. Si RJ ay maituturing na kabilang sa lipstick lesbian at maayos itong naipakita sa pelikula. 

Sunday, July 19, 2020

PAGBIBIGAY PUGAY SA ABS-CBN FILM RESTORATION AT FILM ARCHIVES

Malaki ang bahagi ng ABS-CBN Film Restoration sa aking buhay bilang film enthusiast at reviewer. Mapalad na ilan sa mga naisulat ko sa aking blog ay na-feature sa Film Restoration Facebook Page. Nailathala nila ang aking film reviews sa mga sumusunod na pelikula: Magic Temple, Hihintayin Kita sa Langit, Sa Aking Mga Kamay, High School Scandal, May Minamahal, Ikaw Pa Lang Ang Minahal, Minsa'y Isang Gamu-Gamo, Mga Bilanggong Birhen at Saan Ka Man Naroroon. Nakakalungkot isipin na mawawala na ito dahil lamang sa pulitikal na kadahilanan. 

Ilan sa mga napanood kong restored version ay napanood ko muna ang orihinal na bersyon sa TV at online streamings. Ang iba naman ay mismong sa screenings na. Kaya kitang kita ang pagkakaiba. Tulad na lamang sa 'Tatlong Taong Walang Diyos" noong November 2016 na ipinalabas sa Trinoma Cinema 1. Mahirap na itong i-restore dahil kahit ang orihinal na bersyon ay mahirap ng panoorin sa taglay nitong kulay at quality lalo't 1976 pa ang pelikula.



Hindi ko makakalimutan ang screening ng restored version ng "Tatlong Taong Walang Diyos" dahil kasama ko si nanay noong buhay pa siya. Kumbaga date namin. Ito ang una kong pagdalo sa restored version screenings ng Film Restoration. Bago magsimula ang screening ay may program. "We would like to acknowledge the presence of our special guests: Angel Aquino, Ricky Davao, Lore Reyes, Mario Bautista, Mario Hernando, Isay Alvarez... Jim Paranal... (Parang may mali? Ako talaga?) Pati tuloy si nanay nagulat napasabing ,"Nabanggit pangalan mo." Naririnig ko 'yung reaksyon ng mga tao na "sino siya? The who?" Nakakagulat na banggitin pa ang pangalan ko sa special guests. Ihanay pa sa mga kilala na sa industriya samantalang amateurish kaya ang mga gawa kong film reviews. Madaming tao noon. Maingay. May mga Noranians. Pero nakakatuwang pagmasdan ang suporta nila sa kanilang idolo. Sayang hindi nakadalo si Nora Aunor sa event. (P. S. Nakasabay ko si Nora Aunor sa elevator pero sa ibang event naman.) Mahusay ang pagkaka-restore nito dahil mas malinaw na nakita ang ibang imahe sa eksena kung saan ay malabo na ito sa orihinal na bersyon. Wala ako masyadong litrato sa mga artista kasi masaya na ako makita sila saka nahiya din ako.



Pangalawa sa hindi ko makakalimutan ay ang "Magic Temple" na ipinalabas sa Rockwell Powerplant Mall Cinema noong December 2016. Ibinalik ng restored version screening ang "childhood" ng batang 90's tulad ko. Nakakatuwang dumalo at makitang muli sa event ang mga bidang bata na ang iba ay may mga pamilya na. Dumalo din ang mga filmmakers nito at iba pang tao sa likod ng produksyon. Ang naisulat ko sa blog na film review nito ang pinakaunang nailathala sa Film Restoration Page. 



Pangatlo ang "Hihintayin Kita sa Langit" na ipinalabas sa Glorietta Cinema noong 2017. Grabe ang experience na panoorin ang restored version kasi maingay ang CharDawn fans na natatawa na lang kami pag may nanaway o nagpapatigil sa tumitili at kinikilig. Muli na-feature sa Film Restoration page ang aking naisulat sa blog.


Pang-apat ang "Ikaw Pa Lang ang Minahal" na ipinalabas naman sa Trinoma Cinema noong 2018. Hindi ko makakalimutan ito dahil napanood ko ang orihinal na bersyon nito na may pagka-orangey sa video. At siyempre, gusto ko kasi makita si Maricel Soriano sa personal dahil isa siya sa paborito kong aktres noong bata bata pa ako. Masaya ako na nakita ko si Maricel. Ang ganda ng pagkakarestore nito. Lalong vivid at luscious ang kulay nito. Lumitaw lalo ang ganda ng diamond star sa pelikula.




Pang-lima ang "Mga Bilanggong Birhen" noong 2019 na ipinalabas sa Cinema '76. Dalawa sa kasama ko sa Third World Cinema Club, sina DJ at Princess, ang katabi ko sa panonood nito. Excited ako mapanood ito dahil naku-curious ako bakit "Bilanggong Birhen" ang pamagat nito saka di ko pa din napapanood ang pelikula. Magaling din ang pagkaka-restore. 

Marami pang kwento sa bawat pagdalo ng restored version screenings. Nandyan ang kasama ko ang bestfriend ko noong manood kami ng "Don't Give Up On Us" at "Saan Ka Man Naroroon" restored version screenings. "Sa Aking Mga Kamay", "High School Scandal", "Moral", "Karma", "Tag-Ulan sa Tag-Araw", "Langis at Tubig", "May Minamahal", "Minsa'y Isang Gamu-Gamo" at "Nagalit ang Buwan sa Haba ng Gabi" na iba iba din ang experience sa panonood. Aabangan mo talaga ang mga susunod na screenings ng restored versions at kung anong pelikula ang kanilang irerestore.

Maganda ang naging initiative ng ABS-CBN Film Archives at Film Restoration dahil muling binuhay nito ang mga pelikulang wala na sa kamalayan ng henerasyon ngayon. 

Higit sa makakita ng artista, masarap sa pakiramdam na muling mapapanood ang mga classic Filipino movies na digitally restored at remastered. Masaya din malaman ang trivia sa mga pelikula pati ang behind the scenes kung ilang oras ginawa ang pag-restore.

Habang pinakikinggan ko ito, isa lamang ang patunay na hindi magaling mag-preserve ng mga lumang pelikula ang Pilipinas. Hindi din maayos ang archiving system natin. Maaaring may kakulangan sa prodyuser ng pelikula ngunit mas dapat na may pagpapahalaga dito ang ating pamahalaan. Bahagi ng ating kultura ang pelikulang Pilipino.

Malaki ang kontribusyon sa sining at kultura sa pag-restore ng mga mahahalagang pelikulang Pilipino dahil dito natin nakikita ang pagkakaiba ng produksyon noon at ngayon. Sa pamamagitan nito, mas na-appreciate natin na balikan ang kasaysayan at kung paano nag-marka ang mga pelikulang Pilipino noon na sa panahong ang pag-aagam agam ay until unti nang namamatay ang pelikulang Pilipino.

Saludo ako sa ABS-CBN Film Restoration at Film Archives dahil bago maganap ang nakakapanlumong desisyon ng ating gobyerno ay napanatili nilang kaengga-engganyo sa manonood ang pelikulang maaaring nakalimutan nang ating lipunan.

Muli, maraming salamat ABS-CBN Film Restoration at Film Archives sa pagtitiwala sa akin. Maraming salamat sa pag-take ng risk sa pag-restore ng mga classic Filipino films.

Mabuhay ang pelikulang Pilipino!

Friday, May 8, 2020

LARUANG LALAKE (CENSORED DREAMS) at ANG LARO NG BUHAY NI JUAN


Bong (Mon Confiado): Sinong paborito mong artista?

Ruel (GA Villafuerte): Maricel Soriano and Jaclyn Jose po.

Bong (Mon Confiado): Bakit gusto mong mag-artista, Samuel?


Samuel (Arjay Carreon): Idolo ko po kasi si Coco Martin po.


Bong (Mon Confiado): Kaya mo ba ang ginagawa niya gaya ng pagpapa-sexy?

"Alam mo naman sa international, mahilig sa mga titi"

Maganda ang pelikulang Laruang Lalake. Huwag magpadala sa pamagat ng pelikula. Kaya naman meron itong alternate na title "Censored Dreams". Film within a film ito. Mahusay na pinakita ng pelikula kung paano ginagawa ang mga low budget films ng umusbong noon ang pink films. Mahusay ang mga aktor na sina Richard Quan bilang Wilfred, ang direktor na gagawin ang lahat para maitawid ang kanyang pelikula at Mon Confiado bilang Bong, ang producer na gustong makalikha ng indie dahil hindi na kumikita ang kanyang bar. Nandyan naman si Samuel (Arjay Carreon) na sa dala ng kahirapan lahat ay gagawin para matanggap sa indie film. Samantalang si PJ (Marco Morales) naman ay isang nagbabalik indie actor na para sa kanya ay nakalimutan na siya ng ibang producer kaya gusto niyang maging bida sa isang indie film na pinamagatang "Laruang Lalaki". Sila ay halimbawa ng mga struggling actors.

Tulad sa pelikulang "Ang Laro ng Buhay ni Juan" na siya ring pelikula ni direk Jay, ipinakita sa pelikula na kahirapan ang nag-uudyok sa bidang tauhan na makipagsapalaran sa siyudad na sa bandang huli ay mas mahirap pa pala kesa sa probinsiya. Ang kinaibahan naman sa "Laruang Lalaki" ay ipinakita sa atin ang mundo sa likod ng kamera sa paggawa ng indie film partikular ang pink films. May mga eksena na pinapakita ang realidad sa indie filmmaking tulad ng gipit sa budget at ang pagpataw ng X-rating sa pelikulang may kontrobersyal na tema.

Sa panimula at huling eksena naman ay maaaring maikumpara ito sa pelikulang "Pretty Woman". Kung sa Pretty Woman, may isang lalaking nagsasabi ng "Welcome to Hollywood. What's your Dream?" Dito naman sa Laruang Lalaki sa katauhan ni Yda Yaneza ay inaalala niya ang old glory days ng Golden Age of Philippine Cinema. "Huwag kang male-late kasi baka magalit si Bernal."

Makikita din sa pelikula na kahit saglit lamang ay nagmarka ang pag-arte ni GA Villafuerte bilang aktor na nagbabakasakali sa audition. 

Mahusay ang pagkakalikha sa satirikal na pelikulang ito.

ANG LARO NG BUHAY NI JUAN (2009)


Ito ang pelikulang ginawa ni direk Joselito "Jay" Altarejos kasabay ng "Ang Lihim ni Antonio" at "Kambyo". Kwento ito ni Juan (Ray-An Dulay) na nangarap ng magandang buhay sa Maynila galing sa probinsya na sa huli'y nabigo kaya uuwi pabalik sa probinsiya. Madaming tinalakay sa pelikula tulad ng kahirapan (poverty), maliit na mundong ginagalawan ng same-sex couple (Ray-An at Nico Antonio) at kung paano sila tingnan ng lipunan. Ang masaklap pa nito ay nakapagtapos ng pag-aaral si Juan ngunit hindi nabigyan ng oportunidad. Ipinakita din sa pelikula ang mga napakong pangako ng pulitiko at hanggang saan at hanggang ano ang kayang gawin ng isang taong mahigpit ang pangangailangan sa buhay.

Thursday, March 12, 2020

I STILL BELIEVE



Aaminin kong mas gusto ko ang "I Can Only Imagine" (2018) kesa "I Still Believe". Mixed feelings ako while watching this film.

Akala ko nga binase sa version ng kanta ni Mariah Carey. Char.

Ako lang din mag-isang nanood sa sinehan.

Mas napansin kong magaling si Britt Robertson as Melissa Hennings. May nabigyan siya ng moments to showcase her acting. Kay AJ Apa naman kasi naapektuhan ang performance sa pagkakasulat ng character niya. Para kang nanood ng leading man sa chick flicks.

May mga moments sa pelikulang natatawa ako dahil ba ang gumanap na nanay ni Jeremy ay si Shania Twain at tatay si Gary Sinise?

Isang gusto kong part sa film ay nag-usap ang mag-ama tungkol sa unanswered prayers at disappointments sa buhay.

Ang pansin ko perfect ang pagkakaportray kay Jeremy Camp dahil ba okay ang family background niya? Kumbaga, goody goody siya. To the point na too good to be true. At di pinakita masyado kung nag-struggle ba siya as an artist. Sa "I Can Only Imagine" kasi pinakita 'yun. Nahirapan as singer si Bart Millard na lead ng MercyMe.

Sa huli na lang pinakita ang struggle na I felt rushed ang pagkakaexecute.

Siguro dahil mas tinutukan ang kwento ng love story nila Melissa at Jeremy. At mas pinakita ang painful moments ni Melissa.

IMO, may part sa movie na nakukulangan ako... Nahahabaan ako... Nabilisan sa huli... 

May mga napanood naman akong faith-based films maski biopic ng musicians. 
Kaya ito okay naman ang level. 

Sa una, chill lang kilig kilig. Then, tearjerker romance parang "A Walk to Remember".


Friday, February 7, 2020

ON VODKAS, BEERS AND REGRETS



Sa una, maaaring maikumpara ang "On Vodkas, Beers and Regrets" (2020) sa pelikulang "When a Man Loves a Woman" (1994) na pinagbidahan ni Meg Ryan. Sa nasabing pelikula, kasal si Alice Green (Meg Ryan) sa pilotong si Michael (Andy Garcia). Natuklasan ng huli na alcoholic ang kanyang asawa. Sa una, in denial hanggang nawalan ng kontrol si Alice sa kanyang addiction. Kaya noong isang beses na hindi niya sinadyang masaktan ang anak dahil lango siya sa alak ay naisipan niyang magpa-rehab at dumalo sa AA (Alcoholic Anonymous).

Magkaiba ang approach at style kung paano pinakita ang alcoholism sa "When a Man Loves a Woman" at "On Vodkas, Beers and Regrets" pero parehas naman itong matapang na ipinakita sa atin na ang babae ay maaaring maging alcoholic. Dahil sa ating lipunan ay mas sanay tayo na makita ang isyu ng alcoholism sa mga kalalakihan.

Sa "On Vodkas, Beers and Regrets", si Jane (Bela Padilla) ay isang artistang tinuturing na "difficult to work with" dahil alcoholic siya. Idagdag pa ang emotional baggage na kitang kita sa kanyang behavior. Hindi handang mapatawad ni Jane ang bahagi ng kanyang nakaraan tulad ng masaksihan niya ang kanyang ama na alcoholic.

Sa kabilang banda, si Francis (JC Santos) naman ang katumbas ni Michael (Andy Garcia). Ang maunawaing boyfriend ni Jane. Nakilala ni Jane si Francis dahil siya ang bokalista ng banda kung saan madalas tumambay ang dalaga at uminom. Magiging hadlang ba ang kalagayan ni Jane sa pagmamahalan nila ni Francis? Hanggang kailan maiintindihan ni Francis ang sitwasyon ni Jane?

Sa pelikulang Pilipino, maalala tulad sa pelikulang Magnifico (2003) ang karakter ni Celia Rodriguez o kaya ang karakter ni Dina Bonnevie sa Sana'y Wala Nang Wakas (1986) na maaaring maging lango sa alak ang isang babae. Kadalasan ay supporting characters sila. Dito naman sa "On Vodkas...", bida ang alcoholic na babae.

Sa pangatlong pagkakataon, muling nagsama sina Bela Padilla at JC Santos bilang love team sa pelikulang ito. Mas kilala silang love team sa naging pelikula nila kay direk Jason Paul Laxamana. Unang nagsama sina JC at Bella bilang tambalan sa "100 Tula Para Kay Stella" at "The Day After Valentines".

Ngayon naman ay si Irene Emma Villamor ang kanilang direktor. Nakilala naman si direk Irene sa kanyang mahusay na pagsulat at direksyon sa "Meet Me in St. Gallen" (2018) at "Sid and Aya: Not a Love Story" (2018).

Hindi ka madi-disappoint sa mga pelikula ni direk Irene Villamor. Muli niyang napatunayan sa "On Vodkas, Beers and Regrets" na isa siya sa mga direktor na dapat abangan ang kanyang mga pelikula. Mahusay ang kanyang direksyon pati ang screenplay. Magaling din ang sinematograpiya at shots ng pelikula. May mga bahagi sa shots tulad sa paglalakad ni Jane habang lasing ay 
naimpluwensiyahan ng ibang Asian cinema.

Napakahusay ni Bela Padilla sa kanyang pagganap bilang Jane. Gayundin naman si JC Santos bilang Francis. Kung sa "100 Tula para kay Stella", nagalingan ako kay JC dahil siya ang puso ng pelikula. Ngayon naman sa "On Vodkas, Beers and Regrets" ay inangkin ni Bela ang pelikulang ito. Kahit maaga pa, hindi na ako magtataka kung ma-nominado si Bela Padilla for Best Actress sa award-giving bodies. Tulad sa mga nakaraang pagganap ni JC Santos, embodied niya ang pagiging "soft boy".

Maganda ang pelikulang "On Vodkas, Beers and Regrets". Wag palampasin.