BLISS (2017)

“Bata pa lang ako. Dream kong maging artista”, ilan lamang ito sa linya ni Jane Ciego sa kanyang bagong pelikula na "Bliss".

Isang sikat na artista si Jane Ciego (Iza Calzado) na nais makamit ang isang role of a lifetime na makapagbibigay sa kanya ng karangalan. Hindi masaya sa kasikatan si Jane. Dumagdag pa ang burn-out habang ginagawa ang pelikula at sumabay pa ang mga personal niyang problema sa kanyang asawa, demands ng trabaho at kanyang ina.

Sumugal din siya upang i-produce ang kanyang pelikula dahil sa nakikita niya ang pagkakahalintulad ng buhay niya sa karakter ni Abigail ngunit hanggang saan siya dadalhin ng kanyang inaasam kung pati ang kanyang buhay ay naisasaalang – alang na?

Ito ay ilan lamang sa mga tinalakay sa bagong pelikulang "Bliss". Mula sa henyong direktor ng "Heneral Luna" na si Jerrold Tarog, ang "Bliss" ay naiibang psychological horror drama. Bihira na rin tayong makapanood ng ganitong pelikulang Pilipino. Hindi na rin kataka taka kung bakit nabigyan ito ng pansin sa Tokyo Osaka Asian Film Fest at nanalong Best Performer sa Yakushi Pearl Award sa nasabi ring parangal si Iza Calzado.  Sa mood at atmosphere ng pelikula ay maaari na itong makipagsabayan sa mga Asian psychological horror drama. Para akong nanood ng isang Hollywood film sa quality ng pelikula.

Hindi maikakaila ang husay sa pagganap ni Iza Calzado bilang Jane Ciego.  Balanse at controlled ang paggaganap ni Iza Calzado kumbaga nasa tamang timpla. Binigyan niya ng buhay ang isang artistang gustong kumawala sa isang sistema ng buhay na parang isang preso.

Isa sa hinangaan ko surprisingly ay si TJ Trinidad. May mga ginagampanan na rin naman siyang unlikeable characters sa mga teleserye at TV specials ngunit stand out siya dito bilang si Carlo. Siya ang asawa ni Jane na madalas maliitin ng kanyang mother-in-law dahil sa si Jane ay isang artista at hindi niya mabigay ang magandang buhay kay Jane. Kumbaga emasculated ang pagkalalaki ni Carlo. Masaklap pa ng mabuntis nya ang assistant ni Jane. 

Scene stealer at talagang sa lahat siya ang hinangaan ko sa acting sa pelikulang ito. Kilala si Audie Gemora sa larangan ng teatro kaya naman ang pagganap niya bilang direk Lexter Palao ay sa aking palagay ay isa sa hindi niya malilimutang pagganap sa isang pelikula. Si direk Lex ay isang egocentric na direktor na handang gawin ang lahat at hindi papapigil sa kanyang personal project na para sa kanya ay pang-Cannes. Wala rin siyang pakundangan kung makasakit o masaktan ang mga taong nasa paligid nya o hindi. Ayon kay direk Lex, tribute niya sa pelikulang "Misery" ang "Bliss". (Lola Kathy Bates as Annie Wilkes?) Tuwang tuwa ako sa kanya habang pinapanood ang pelikula. Saktong ka-amiga niya pa si Michael De Mesa sa pelikula. Isa ba itong extension ng theater production nilang "La Cage Aux Folles"? 

Sa kabilang banda, mapangahas at matapang na ginampanan ni Adrienne Vergara ang dalawang kumplikadong karakter. Nariyan si Rose Madlangbayan na noong bata pa ay naging biktima ng pangmomolestiya ng tomboy na kapitbahay at naging nurse na nangmomolestiya ng kanyang babaeng pasyente.  Si Lilybeth naman ang baliw na nurse o “nurse-from-hell” ni Jane. Maaaring si Lilybeth ay pinaghalong Nurse Ratched ng pelikulang "One Flew Over the Cuckoo's Nest" at Annie Wilkes ng "Misery".

Magaling din si Shamaine Centenera Buencamino bilang stage mother ni Jane na si Jillian na nasilaw sa katanyagan ng anak at palaging inaasahan na pagbibigyan siya ni Jane sa lahat ng gusto niya.

Maaaring nakakabit pa rin kay Ian Veneracion ang mga papel niyang ginagampanan sa mga teleserye kung paano ang atake ng karakter niya sa pelikulang ito. Maaari ring may bahaging nakatulong ito at hindi sa kanyang pagganap bilang artista na leading man ni Jane na si Joshua.

Maraming tinalakay na paksa ang BLISS. Nariyan ang iba't ibang uri ng pang-aabuso tulad ng sexual abuse kay Rose noong bata siya ng molestiyahin siya ng tomboy nilang kapitbahay. Matapang na tinalakay ito sa pelikula. Tulad ng pelikulang "Pamilya Ordinaryo", hindi maganda ang depiksyon ng LGBTQ sa pelikulang ito. Hindi lamang ang tomboy na kapitbahay pati na rin ang egocentric na baklang direktor na si dirk Lex. Buti na lamang hindi nag-react ang mga LGBTQ dito. Kung dati ang mga ganitong depiksyon ng karakter ay pinagproprotestahan pa. (Remember: Cruising, Basic Instinct at The Silence of the Lambs).

Pinakita rin sa pelikula ang kontrobersyal na working hours ng produksyon. Sa isang eksena ng pelikula kung saan ay magshoot ng isang eksena. May dialogue ang staff at direktor.

Staff: Direk, nakaka-30 hours na po tayo.

Direk Lex: Kapag hindi nyo inayos ang trabaho, mag-35 hours tayo dito.

Magaling ang pagkakabit ng kwento nila Jane at Rose. Kung paano inihambing ang buhay ni Jane kung saan ay ibinase sa pisikal na anyo ang isang potensyal at ibinase sa talento ng isang tao upang maging isang artista ayon na sa standard ng media at lipunang uhaw sa kagandahan. Ipinakita din dito ang hindi maayos na pagtingin kay Rose noong bata pa kaya kahit na paulit ulit siyang inaabuso ay parang nagustuhan niya na ito. May kakulangan rin sa paggabay ng magulang ang parehas na karakter nila Jane at Rose. Makasarili ang ina ni Jane at talagang habol lang niya ay ang benefit na nakukuha niya kay Jane. Samantalang, inabandona si Rose ng kanyang magulang kaya nahulog ito sa kamay ng mapang-abusong kapitbahay na nagtake advantage sa kanyang kahinaan kaya naging dahilan ito ng kanyang insecurity at na-develop na gawin niya sa iba ang ginawa sa kanyang pang-aabuso.

Bayolente ang ilang eksena kahit ang mga imahe at simbolismo na ipinakita sa pelikula. Tulad ng paulit ulit na pagsaksak sa hita ng isang tauhan at ang paulit ulit na pisikal pati emosyonal na pang-aabuso kay Jane at sa karakter niyang si Abigail. 

Ipinakita sa pelikulang ito na ang masturbation ay habit na kaakibat ng inner demon at konektado sa spiritual warfare. Magaling ang simbolismo sa pelikula rito kung saan si Jane ay maaaring minolestiya o nagmasturbate at may mga ispiritu sa kumot niya habang nangyayari iyon.

Mahusay ang paggamit ng sound effects sa pelikula. Nakadagdag ito sa mga horror tropes upang gulatin ang manonood. Magaling din ang musikang akma sa mga eksena. Magaling rin ang editing nito lalo pa’t sa bahagi ng mga nightmarish sequences.

Isang salita para i-describe ang pelikulang BLISS... "Intense!”

SA AKING MGA KAMAY (Digitally Restored at Remastered)

Lahat ay excited na mapanood ulit ang digitally restored at remastered version ng "SA AKING MGA KAMAY". April 4 sa Rockwell Power Plant Cinema 1 & 3 ginanap ang screening.

Kahit pa kasabay ng Coldplay concert ang event ay mainit pa rin ang suporta sa pelikula.

Present sa premiere night ng screening ang bidang aktor na si Aga Muhlach, Writer Ricky Lee, Direktor Olivia Lamasan at iba pang mahahalagang tao sa industriya ng pelikula.

Ayon sa award-winning sound engineer Albert Michael Idioma, ang pelikulang Pilipinong ito ang kauna-unahang gumamit ng digital recording.

Nagtulong tulong ang mga manunulat na sina Mel Mendoza Del-Rosario, Ricky Lee, Benjou Elgincolin na maisapelikula ang kwentong binuo ni Olivia Lamasan. Si Rory Quintos naman ang nagdirek ng pelikula. Handog muli ng ABS-CBN Film Restoration.

Nag-iimbestiga si Joven Dela Rosa (Christopher De Leon) sa kaso ng Cattleya killer. Ang Cattleya Killer ay pumapatay ng mga unfaithful wives. Seasoned NBI officer si Joven kaya naman habang hawak nya ang kaso ng Cattleya Killer ay na-promote siya bilang Senior Agent. Hindi naman ito ikinatuwa ng asawa ni Joven na si Camille (Chin-Chin Gutierrez) dahil nawawalan naman siya ng panahon sa kanya at sa kanilang anak na si Benjie (Karl Angelo Legaspi). Habang patuloy sa pambibiktima ang Cattleya Killer, nakilala naman ni Camille si Gene Rivera (Aga Muhlach). Gwapo at makisig ang ginoo. Sa kawalan ng oras ni Joven kay Camille ay siya namang naging daan kay Gene para mapalapit kay Camille. Unti-unting namang nahuhulog ang loob ni Camille kay Gene. Lingid sa kaalaman ng dalawa ang lihim na itinatago ni Gene. Sino ba talaga si Gene? At ano ang motibo niya na maging malapit kay Camille?

Noong dekada '90, maraming hindi malilimutang pagganap sa pelikula si Aga Muhlach. Ilan lamang sa napanood ko ang mga sumusunod: Sinungaling Mong Puso (1992) kung saan nakatambal niya si Vilma Santos tungkol sa isang May-December love affair. May Minamahal (1993) kasama si Aiko Melendez kung saan naman ay nagkagusto ang karakter ni Aga sa boyish na karakter ni Aiko. Sa pelikulang Sana Maulit Muli, gumanap si Aga na breadwinner ng pamilya at boyfriend ng emotionally dependent na karakter ni Lea. Nagbago ang lahat ng mag-abroad si Lea at naging ultra independent na babae. Si Aga naman ay sumunod kay Lea sa abroad sa pag-asang magbalik ang kanilang pagmamahalan. Sa Bayarang Puso (1996) naman, gumanap si Aga na dance instructor na nagkaroon ng relasyon sa malungkot na karakter ni Lorna Tolentino.

Naiiba si Aga Muhlach sa pelikulang ito sa mga nauna niyang pagganap. Napakahusay ni Aga Muhlach dito. May pagkakahalintulad ang karakter niyang si Gene Rivera sa karakter na Ging ni Christopher De Leon sa pelikulang Biktima (1990). Gwapo, makisig ngunit misteryoso at mapanganib na serial killer. Schizophrenic at misogynistic ang kanyang karakter.

Magaling din si Chin-Chin Gutierrez bilang Camille. Siya ang malungkot na maybahay ni Joven. Naipakita sa karakter ni Camille ang babaeng merong longingness at pangangailangan. Gustong gusto ko siya sa eksena kung saan pinipigilan niya ang kanyang sarili habang siya'y inaakit ni Gene. Naroon ang ayaw niya ang ginagawa sa kanya pero unti-unti niyang nagugustuhan. Kaya naman sa kanyang mahusay na pagganap ay naging nominado siya sa FAMAS for Best Actress sa pelikulang ito. 

Magaling din si Christopher De Leon bilang si Joven na dedicated at hardworking NBI agent na nahihirapang paghatiin ang oras buhay pamilya at sa kanyang trabaho.

Mahusay ang paggamit ng ilaw sa pelikula. Naalala ko tuloy ang mga Hitchcockian thrillers at ang pelikulang Natural Born Killers sa paraan ng paggamit ng ilaw sa pelikula. Kailan kaya ako makapanood ulit ng ganitong pelikula? Maihahanay ang pelikulang ito sa mga 90's suspense thriller tulad ng pelikulang Biktima (1990) ni Sharon Cuneta, Dahas (1995) ni Maricel Soriano at Hollywood film tulad ng Fear (1996) ni Mark Wahlberg.

HIHINTAYIN KITA SA LANGIT (1991): Digitally Restored and Remastered

Matagal nang hinihintay ng mga fans ng tambalang CharDawn na mapanood muli ang pelikulang “Hihintayin Kita sa Langit” kung saan una silang nagtambal. Isa ito sa mga pelikulang nasa line-up ng ABS-CBN Film Restoration, Reyna Films at ABS CBN Film Archives sa pakikipagtulungan ng Central Digital Lab ngayong taon.

The long wait is over. February 27, 2017 nang magkaroon ng screening ang digitally restored at remastered version ang pelikula sa Glorietta 4 Cinema 5 at 6.

Ang “Hihintayin Kita sa Langit” ay loose adaptation ng klasikong nobela na “Wuthering Heights” ni Emily Bronte. Ito ang unang pelikulang handog ng Reyna Films. Ang screenplay ay nilikha ng batikang manunulat at aktres na si Raquel Villavicencio at sa direksyon ng dekalibreng si Carlos Siguion – Reyna. Breathtaking ang cinematography ni Romeo Vitug na ipinakita ang ganda ng Batanes. Ipinalabas ito noong 1991 at nanalo ng iba't ibang awards. Ilan lamang dito ang mga sumusunod:

FAMAS Best Actress para kay Dawn Zulueta

Pinakamahusay na Pangunahing Aktor ng Gawad Urian para kay Richard Gomez

Pinakamahusay na Direktor ng Gawad Urian para kay Carlos Siguion – Reyna

Isa sa matagumpay na love team noong dekada '90 ang CharDawn. Kaya naman nasundan ito ng mga pelikulang sila pa din ang magkasama. Nariyan ang "Iisa Pa Lamang" (1992) ng Regal Films kasama si Maricel Laxa, "Akin ang Pangarap Mo" (1992) ng Viva Films kasama si Dina Bonnevie at "Saan Ka Man Naroroon" (1993) ng Reyna Films kasama si Sharmaine Arnaiz. Hanggang ngayon ay patuloy pa rin nilang pinapakilig ang mga manonood sa pinagsamahan nilang TV series na "Walang Hanggan" (2013) at pelikulang "The Love Affair" (2015) ng Star Cinema kasama si Bea Alonzo. Sa kanilang unang pagtatambal sa pelikulang "Hihintayin Kita sa Langit", nagsimula ang lahat. Dito rin nila nagsimula ang "I-Dawn Zulueta mo ako" ng mapansin ni Vice Ganda.

Tulad ng karamihang mga batang babae, si Carmina (Guila Alvarez) ay laging nangangarap maging prinsesa. Mahal na mahal siya ng kanyang ama na si Don Joaquin (Jose Mari Avellana). Ito ang dahilan ng malaking  pagkainggit sa kanya ng nakakatanda niyang kapatid na si Milo (Gio Alvarez) sa pagkuha ng atensyon at pagmamahal ng kanyang ama kaya hindi rin sila magkasundo. Isang araw, ipinakilala ni Don Joaquin si Gabriel (Jomari Yllana). Isang bata na walang pamilya. Ipinaalam ni Don Joaquin na aampunin niya ito. Hindi naging maganda ang trato ni Milo sa kanya. Kaya pinapunta ni Don Joaquin sa Maynila upang magbago si Milo. Itinuring naman na parang anak ni Don Joaquin si Gabriel.

Sa kanilang pagkabinata at pagkadalaga ay naging malapit sa isa't isa sina Gabriel (Richard Gomez) at Carmina (Dawn Zulueta). Napapansin din ito ni Don Joaquin at ang kanilang mayordoma (Vangie Labalan). Ngunit, nagbago ang buhay nina Carmina at Gabriel ng mamatay si Don Joaquin. Bumalik si Milo (Michael De Mesa) pero hindi nagbago ang ugali nito at pinahirapan niya ang buhay ng dalawa. Habang tumatagal ay hindi lang naging malapit sa isa't isa sina Carmina at Gabriel bagkus sila ay nahuhulog na sa isa't isa.

Sa isang party, nakilala ni Carmina si Alan (Eric Quizon) nang maaksidente ang dalaga sa pagkakahulog habang nanonood ng party kasama si Gabriel. Lalo namang pinahirapan ni Milo si Gabriel at nalululong sa sugal si Milo na nagiging dahilan ng paglubog nito sa utang. Inalok naman ng kasal ni Alan si Carmina. Dahil na rin sa kumplikadong sitwasyon ng buhay nila Carmina ay pumayag ito. Naglaho naman si Gabriel.

Matapos ang ilang taon, bumalik si Gabriel upang maghiganti. Isa sa mga balak niya ay ang mahulog sa kanya si Sandra (Jackie Lou Blanco), ang kapatid ni Alan at ang pabagsakin si Milo pati na si Alan.

Mahusay ang pagkaka-restore ng "Hihintayin Kita Sa Langit" dahil lalong napaganda ang kabuuan ng pelikula.

Nakakagulat ang pagkakarestore dahil ginamit ang uncut version ng pelikula. Nang unang mapanood ko ang pelikula, putol ang ilang sex scenes nito. Tulad ng bahagi ng sex scenes nila Dawn Zulueta at Richard Gomez sa kwadra, ilang bahagi ng honeymoon scene nila Jackie Lou Blanco at Richard Gomez pati na rin ang mala-From Here to Eternity na sex scene nila Richard at Dawn sa dagat habang humahampas ang alon.

Kaya naman tilian ang mga fans ng CharDawn sa screening.

Nakakatuwa na mapanood ito 2nd time. Kapuna puna ang inconsistencies ng karakter na Carmina. Siya ay isang halimbawa ng damsel-in-distress. Kahit ganoon ay magaling ang pagkakaganap ni Dawn Zulueta sa karakter na habang pinapanood kong muli ay pinapaalala niya sa akin si Natalie Wood sa mga pelikulang tulad ng "Splendor in the Grass" at "Inside Daisy Clover". Kapansin pansin din ang mga shirtless scenes ni Richard Gomez na nagpapakita ng kanyang kakisigan noong kabataan niya (magpahanggang ngayon din). Mahusay din ang kanyang pagkakaganap bilang Gabriel. Humanga ako kay Jackie Lou Blanco sa pelikulang ito dahil ang kanyang karakter ay matatag kahit pa may kahinaan.

Talaga namang worth the wait ang digitally restored at remastered version ng Hihintayin Kita sa Langit.

MONA LISA SMILE (2003)

Julia Roberts stars as Katherine Watson. She’s a recent UCLA graduate and has been hired as new art history teacher of an all-female campus Wellesley College. She’s an independent and opinionated woman. As she starts teaching, she challenges her students and even the school faculty to be freed from society’s treatment of women and to think out of the box during their era. In the 1950’s, women are limited to have a too-good-to-be-true domestic routine and lifestyle after they graduate in college. At first, her determination is not accepted by her students and colleagues. Later on, her students Betty Warren (Kirsten Dunst), Joan Brandwyn (Julia Stiles) Giselle Levy (Maggie Gyllenhaal) and Connie Baker (Ginnifer Goodwin) are moved by Watson’s belief. Watson’s influence began to change their minds about their future. Meanwhile, Watson also tries to deal with her own desires.

Mona Lisa Smile is an example of a feminist film. In this film, women issues are discussed such as rejecting oppressive treatment of society and the awakening of women not to limit what their gender dictates as society is concerned.

Maggie Gyllenhaal shines as the stubborn student who later learns to respect her professor. Julia Roberts is not new to such roles. We see her portraying strong women and accepting mature roles like Erin Brockovich and Closer. Julia Stiles also is excellent as a lady who stands on her decision not to marry her long-time boyfriend. Kirsten Dunst’s character sadly falls on the norms of the society and accepts the consequence of her decision. Marcia Gay Harden is funny as a spinster who is a product of the 50's rigidity. Other supporting actors (Ginnifer Goodwin, Dominic West, Topher Grace) complete the ensemble. 

Over-all the movie is good. 

SWIPE (2017)

January 31 nang magkaroon ng premiere night ang pelikulang “Swipe” sa SM Megamall Cinema 7.

Ang pelikulang “Swipe” ay patungkol sa pinaghahabi habing kuwento ng mga tauhang pinagtagpo dahil sa isang online dating app na kung tawagin ay “Swipe” at ang Sunrise Apartments ang nagsisilbing witness sa mga nangyayari sa tauhan. Ang ilan sa kanila ay umaasa na magkaroon ng romantic relationship sa pamamagitan ng online dating app.

Si Gloria (Maria Isabel Lopez) ay isang bored at malungkot na inang nakatagpo ng kanyang bagong ka-relasyon sa pamamagitan ng "Swipe". Dito niya nakilala si Ted (Alvin Anson). Kakalipat lamang nila Janet (Meg Imperial) at ng kanyang asawang si Edward (Alex Medina) sa Sunrise Apartment. Nagtratrabaho sa call center si Edward at naiiwan si Janet mag-isa sa apartment. Si Loida (Mercedes Cabral) naman ay lady guard ng apartment na ang nagsisilbing tagapamahala ay si Leo (Luis Alandy). Nagkakilala ang dalawa sa "Swipe" at nagkaroon sila ng relasyon kahit pa pamilyado na si Loida. Samantalang, si Frank (Gabby Eigenmann) ay isang dealer ng sapatos at pamilyado na ngunit active siya sa gay online dating social site. 

Ang pelikulang “Swipe” ay may pagtatangkang ihalintulad ang istilo nito na mapapanood sa pelikulang gaya ng “Disconnect” (2012). May pagkakaparehas ang pelikulang “Swipe” sa pelikulang “Disconnect”. Tinalakay sa parehong pelikula ang hindi magandang epekto ng teknolohiya sa ating makabagong panahon. Lalo na ang pagkahumaling sa social media o social network. Mas binigyang diin ng Swipe ang online dating apps na nagbibigay koneksyon sa taong hindi lubusang magkakilala at kung paano na ang mabilis na pagtitiwala dahil sa instant relationship ay maaaring ikapahamak. Hindi rin maayos na pampalipas ng pagkabagot ang online dating app.

Stand out naman ang pagkakaganap nila Maria Isabel Lopez, Mercedes Cabral, Gabby Eigenmann at Luis Alandy. Maihahanay na ang pagkakaganap ni Maria Isabel Lopez bilang Gloria sa mga naunang pelikula niya tulad sa “Kinatay”, “Pamilya Ordinaryo", “Ma’ Rosa”. Ang karakter niya ay sumasalamin sa mga taong na-deceive ng isang pangako na walang kasiguraduhan siyang pinanghahawakan. Matapos ang pagkakaganap ni Gabby Eigenmann sa TV series na “Dading” ay isang mapanghamong pagganap na naman ang kanyang papel bilang Frank. Si Frank ay dealer ng sapatos at may asawa ngunit meron siyang lihim. May fetish siya sa paa ng kalalakihan na kanyang hinahanap sa mga gay dating social sites. Si Mercedes Cabral bilang Loida at Luis Alandy bilang Leo ay parehas magaling sa pagganap nila na lovers ngunit sinira ng malisyosong video na lihim na kinuhanan habang sila ay nagtatalik dahil na rin sa ayaw pumayag ni Leo humiwalay kay Loida. Magaling din sina Alex Medina, Neil Coleta, Rolando Inocencio, Madeleine Nicolas, Rob Moya at Matt Daclan kahit sa maiksing oras na mapapanood mo sila. Challenge naman kay Meg Imperial ang gumanap bilang recovering drug addict na dahil sa boredom ay bumalik uli sa dati at pinagseselosan pa (na maaring epekto na rin ng droga ang labis na pag-iisip) si Edward sa isang babaeng nagngangalang Rachel.

Nakakalungkot lamang isipin na sa pagpapalabas ng pelikula sa premiere night ay may problema sa audio o sound. Maaaring ang problemang ito ay sa part ng post production o sa part ng sinehan. 

THROWBACK THURSDAY PRESENTS: REVISITING "THE ENCOUNTER" (2010) and KUNG GIUNSA PINAGBUHAT ANG BISAYANG CHOPSUEY (HOW TO MAKE A VISAYAN CHOPSUEY) [2014]

THE ENCOUNTER (2010)

Five years ago, I was alone in a Good Friday. (Holy week, exactly). I was hoping to watch a Tagalog classic movie. Sad to say, I wasn't able to find a local channel doing that anymore. I decided to switch channels by pressing the remote control to look for something interesting to watch. Suddenly, there's a film that caught my attention. It's about five strangers in a diner where they meet a mysterious man claiming he's Jesus Christ. They must decide whether they accept and obey Jesus or harm themselves as they follow the devil. Pureflix Entertainment made this film two years prior to the year when I watched it. This isn't a Close Encounter to the Third Kind thing. Instead, this is an encounter you'll never forget once you watch this. The movie touched my heart albeit no characters in the movie had an exact situation or circumstances in my life. This film made an impact on a personal level. It confronted some issues such as unbelief, trust, patience, second chances and a lot more. As one of the many actors who played Jesus, Bruce Marchiano portrayed a modern day Jesus Christ on an endearing and natural level. Jaci Velasquez, Madison Gibney, Steve "Sting" Borden and other actors made the film complete with their successful characterization. I admit that this is my favorite movie of all time. This movie cannot be categorized as one of the greatest movies of all time. It's surreal. I love other Pureflix Entertainment movies like God's Not Dead and Do You Believe? even Kendrick Brothers' War Room but The Encounter is still the best. Recommendations: This feature can be used as part of Encounter Retreat. 

KUNG GIUNSA PAGBUHAT ANG BISAYANG CHOPSUEY? (HOW TO MAKE A VISAYAN CHOPSUEY?) by: Charliebebs Gohetia. 

Tatlong taon na ang nakakaraan ng mapanood ko ang dokumentaryong "KUNG GIUNSA PAGBUHAT ANG BISAYANG CHOPSUEY". 

Bahagi ito ng Cine Totoo ng GMA News and Public Affairs noong September 27, 2014. 

Sa dokumentaryong ito ipinakita kung paano pinagbuklod ang iba't ibang sektor ng lipunan upang magkaisa sa isang larong dinala ng isang dayuhan sa ating bansa ang Tchoukball. 

Ang Tchoukball ay isang indoor na laro na natuklasan sa Switzerland noong 70's. Hanggang sa nadala rin ito sa ating bansa noong 2010 sa Davao at Bacolod.

Ang larong Tchoukball ay may pagkakahalintulad sa Dodgeball. May sistema ang laro. Bawal magkasakitan ng pisikal (dahil sa pasahan ito ng bola at hindi ito tulad ng larong basketball football na maaaring maglapat ang katawan ng mga manlalaro) at bawal ring magmura o magkantyawan ang mga players. Dahil sa ganitong patakaran ng laro, mas nakikita ang determinasyon at sportsmanship ng bawat manlalaro. Mas nabibigyang halaga ang respeto sa bawat isa. Kakikitaan din ng kooperasyon at koordinasyon ang bawat players. Tulad sa iba't ibang larangan, binubuo ang Tchoukball ng isang koponan. Makulay ang karakter o personalidad at buhay ng bawat manlalaro pati na rin ang mga bumubuo sa isang koponan. Pastor ang nagsisilbing coach sa larong ito sa Davao.

Ang mga manlalaro naman ay kinabibilangan ng mga bakla, juvenile delinquent, dating drug users o addicts, negosyante, out-of-school youth at working professionals. Tulad sa sangkap ng chopsuey, sa larong ito ay nagsisimbolo na kahit may pagkakaiba sa paniniwala ay nagkakaisa. 

Natutuwa ako sa kuwento ng isang bakla na nagbagong buhay matapos makilala si Hesukristo at nang makapaglaro ng Tchoukball. Kung dati siya ay palaboy o madalas ay rumampa, siya ay nagbago at naging cell o life group leader. May eksena kung saan ay pinapakabisado niya sa kanyang mga barkadang bakla ang mga bible verses. Ang isa sa barkada niya ay nakasuhan dahil sa pangmomolestiya sa menor de edad. May eksena naman na kung dati ay sumasali siya sa beaucon o Ms. Gay. Ngayon ay sinasamahan na lamang niya ang kanyang mga kaibigan at barkada. Ito ang nagbigay ng comic relief sa dokumentaryo. Sa isang seryosong usapan matapos ang paglalaro ng Tchoukball ay hindi ko malilimutan ang salitang binitawan niya, "hindi ka talo pag lumaban ka."

Nariyan din ang kuwento ng dating drug addict na nabago ang buhay dahil sa Tchoukball. Kung dati rati ay wala siyang respeto sa magulang at mas gusto niyang kasama ang kanyang barkada. Ng Ngayon nama'y nagsisisi siya at mas gusto na lamang niyang maglaro ng Tchoukball dahil dito ay natutunan niyang magbigay respeto sa kanyang magulang. Nagwagi naman noong 2011 ang koponan ng Davao ng lumaban sila sa International Tchoukball sa Vietnam kahit pa wala silang maraming sponsors. 

Sa second half ng dokumentaryo, nasaksihan natin ang paghihirap ng koponan ng Davao na maging representative ng bansang Pilipinas sa International Tchoukball na gaganapin sa Taiwan. Nasungkit kasi ito ng Bacolod. Patuloy pa ring umaasa ang koponan ng Davao na maging representative sila ng Pilipinas sa international scene ng panahong ginawa nila ang dokumentaryo. 

MMFF 2016 movies part 2

Katatapos lang nang naganap na Metro Manila Film Festival (MMFF) Awards Night noong December 26. May mga ilang pagbabago o nadagdag sa kategorya ng pagbibigay parangal tulad ng Special Jury Prize at Best Ensemble. Natanggal naman ang 3rd, 2nd at 1st Best Picture na sa mga nagdaang taon ay kasama sa parangal. Tanging Best Picture na lamang. Wala ring Gender Sensitivity Award ang pumalit ay Children's Choice Award at My Most Favorite MMFF Film. Kung mapapansin sa mga nagdaang MMFF, ang mga short films ay hindi isinasali sa main competition at ito ay ipinapalabas bago ang MMFF New Wave. Ngayong taon naman, ipinalabas ang mga short films sa main competition. Kung may pagbabago sa MMFF, sana sa FAMAS din.

Samantala, dumako naman tayo sa ikalawang bahagi ng aking pag-rebyu ng ilang movies sa MMFF. 

DIE BEAUTIFUL. Idea First Company, October Train Films, Regal Films directed by: Jun Lana.

Ang mga kuwento tungkol sa mga transgender ay madalas natin mapanood sa isang episode ng mga drama anthology sa telebisyon pero ang kwento ng namatay na transgender at ipakita ang kanyang nakaraan at legacy niya sa mga naiwan nya na binigyan ng artful taste ay bihira.

Sa naunang pelikulang "Bwakaw" sa direksyon din ni Jun Lana, si Eddie Garcia ay isang matanda na umamin at tinanggap ang pagiging bakla kahit parang huli na at pinaghahandaan na rin ang kanyang kamatayan. Sa "DIE BEAUTIFUL" ay hindi inaasahan ang pagkamatay ni Trisha (Paolo Ballesteros) ng manalo sa wakas sa Binibining Gay Pilipinas. Ipinapakita sa flashbacks ang kanyang mga pinagdaanan mula pagkabata na tinututulan ng kanyang ama (Joel Torre) ang pananamit babae nito, ampunin nya ang isang sanggol at maging dalaga ito, ang pagkakaibigan nila ni Barbs (Christian Bables), pagsali nila sa mga gay beauty pageants hanggang sa makamit na ang pinakamimithi niyang gantimpala hanggang sa kanyang kamatayan. Bago siya mamatay ay may habilin siya kay Barbs na dapat iba-iba ang make-up niya sa isang linggo ng burol niya.

Tulad ng pelikulang "Bwakaw" at "Barber's Tales" at unang bahagi ng "Anino sa Likod ng Buwan", tahimik ang pelikula. Sa mga pelikulang tumatalakay sa bahay ng transgender tulad ng "The Adventures of Priscilla Queen of the Desert" at "To Wong Foo, Thanks for Everything, Julie Newmar", napakahalaga ng musika sapagkat ito ang nagdadagdag kulay sa kwento ng buhay ng transgender na talagang makulay. Ngunit, kakaiba ang ginawa sa Die Beautiful dahil sa walang musikang ginamit upang maipakita na ang buhay ng transgender ay hindi laging masaya. Sa hindi paggamit ng musika ay nagdagdag ito sa slow-paced na istilo ng pelikula. Nagalingan ako kay Christian Bables bilang Barbs, ang ever supportive confidante ni Trisha (Paolo Ballesteros). Mahusay din si Paolo Ballesteros.

Maaaring mangyari ulit ang naganap noong Gawad Urian nang maging parehas nominado sa Pinakamahusay na Pangunahing Aktres sina Amy Austria at Gina Alajar sa pelikulang "Brutal" kanila Paolo Ballesteros at Christian Bables sa "Die Beautiful" dahil maaaring parehas silang maging nominado sa Pinakamahusay na Pangunahing Aktor ang dalawa. I hope manalo si Christian Bables.

VINCE AND KATH AND JAMES. Star Cinema directed by: Theodore Boborol

Si Vince (Joshua Garcia)ay may lihim na pagtingin kay Kath (Julia Barretto). Naging magkaklase ang dalawa sa isang subject noong 1st year college. Si James (Ronnie Alonte) ay Basketball varsity player na nagkakagusto din kay Kath. Mag-pinsan sina Vince at James. Si Vince ay nakatira sa puder nila James dahil hindi siya tanggap ng bagong asawa ng kanyang ina kaya inampon siya ng mga magulang ni James. Kapalit naman nito ang madalas na paghingi ng pabor sa kanya ni James kahit pa ang maging kasintahan si Kath. Sa kabilang banda, si Kath ay galit sa kanyang ama dahil sa nawala ito ng apat na taong pagtratrabaho sa ibang bansa. Lingid sa kaalaman ni Kath, si Vince ang may likes ng blog na "Da Vinci Quotes" na madalas niyang i-like. Sa pagpayag ni Vince kay James na ligawan si Kath at magsilbing tulad sa pamamagitan ng text, malaman kaya ito ni Kath? At kung malaman niya, sino naman kaya ang pipiliin nya?

Teen movie of the millenial generation. Formula ng boy-gets-girl ang pelikulang ito. Kaya pala next John Lloyd Cruz daw si Joshua Garcia. In fairness, pwede. Convincing si koya. Ronnie Alonte is an eye candy sa kanyang jock na karakter. Elemento talaga ng teen movie yun. At ang issue ng utang na loob na discuss din sa movie. Pero ang talagang napansin ko... Ina Raymundo grabe parang hindi tumatanda. May alindog pa din. Maganda at sexy pa din. Ene be Sabado Nights? Eksenadora ang isang batla sa movie. Anyway, pinakita din sa movie ang effect ng social media at texting sa kabataan na apparent nowadays na nagiging distraction. 

KABISERA. directed by: Arturo San Agustin and Real Florido

Hindi na bago si ate Guy (Nora Aunor) na gumanap ng mga karakter na naipit sa kumplikadong sitwasyon tulad na lamang sa nauna niyang pelikula ngayong taon na "Whistleblower" kahit magkaiba ang kuwento ngunit parehas na political drama ang genre. Nasaksihan din natin si ate Guy sa political drama tulad ng mga pelikula niyang "Bakit May Kahapon pa?". Napapanahon at relevant ang isyung tinalakay sa pelikula tulad ng extrajudicial killings. Saka ang pelikulang ito ay parang halo-halo. Nandyan ang political drama thriller na may family drama at courtroom drama na din. Nagalingan ako kay Victor Neri at Ces Quesada sa pelikulang ito.