MGA PELIKULANG AABANGAN SA SPRING FILMS

A Short History of Parking Lots

In a time marked by transient and convenient relationships, a young parking attendant finds herself at the intersection of a personal and unlikely crossroads.

Ang Araw ng Itim na Nazareno

In an alternate reality in 2019, the tyrannical President of the Philippines holds a mock snap election to regain the trust of his discontented constituents. Signs of a second Ice Age begin to loom in the background and a police intelligence officer takes radical measures to save the country.

Children of the Lake

The lives of an 8-year old girl who survives by planting improvised explosives and an astute military private intertwine during the 6-month Marawi siege with fear, vengeance, and hope poking out of the beleaguered city’s corners.

Istariray is Born

A young, gay barangay singing contest mainstay goes to extreme lengths to become the front act of his ultimate idol Regine Velasquez.

Hayop Ka 

Avid Liongoren’s animated feature follows an attractive feline saleslady at a department store as she figures in a love triangle between her mongrel janitor boyfriend and a high society businessdog

I'm Ellenya L.

Doing everything for internet clout, a young online influencer-wannabe seeks the help of a social media guru. Sparks fly and things spin out of control as she is tasked to create original content in a span of a week for fear of having to return to her humdrum job.

'Kuya Wes' Commercial Cut

Caught somewhere between transactions and true love, a hopelessly naive remittance clerk becomes infatuated with and helps a beautiful customer in her time of need as his relationship with his younger brother spirals into disarray.

Maboteng Usapan

Boy meets girl in college, embarking on a wide-eyed exploration of sex, fears, love, and friendship in a time fraught with uncertainties.

Post Angst

In what seems to be a stoner film, music and medical marijuana thread together the stories of five men who try to face their own demons and explore uncharted territories where existential crises and reality merge.

Puppy Love

Based on an F. Sionil Jose short story, two childhood sweethearts—a small town boy and the daughter of the richest landowner in town—reunite after the decades that followed the Japanese occupation, only to find that the changing times have broken them apart.

Sunshine Family

A modern Filipino family in South Korea tries to mend its strained relationships when the father meets a hit-and-run accident and takes apart the car which wounded him.

The Bouncer

A man hardened by violence decides to turn over a new leaf and reunites with his blind niece as he tries to defend the club he is working for from shady regulars. But at what cost?

Walang KaParis

Reunion movie of Alessandra de Rossi, Empoy Marquez and Sigrid Andrea Bernardo.

SPRING FILMS

(Makikita sa larawan mula sa kaliwa - direk James Robin Mayo, direk Joyce Bernal, Sa gitna naman ay sina Ogie Alcasid at Ina Raymundo. Sa bandang kanan naman ay sina Piolo Pascual at Moi Bien Marcampo.)

Mula sa mid-2000’s at late-2000’s, mas nakikilala na ang mga independent movies. Matagal na rin naman lumilikha ng independent films ang Pilipinas noon pero hindi ito napapansin. Maaaring nakakapagbigay ng pansin ang indie kapag ang kasama sa pelikula ay sikat na artista.

Kapag sinabing independent films, ang unang pumapasok sa isipan ng tao na maliit ang budget ng production at hindi kilala ang mga umaarte dito.

Matapos makapagbigay parangal sa ibang bansa ang pelikulang “Ang Pagdadalaga ni Maximo Oliveros” noong 2005, ito ang nagbigay daan sa iba pang filmmakers upang makapaghatid ng de-kalidad na pelikula. Dito nakilala ang pangalang Brillante Mendoza.

Isa pa sa kinilala at hanggang ngayon ay lumilikha ng independent films ang Spring Films. Binuo ang Spring Films nila Piolo Pascual, Joyce Bernal at Erickson Raymundo.

Nagsimula ang production outfit na ito sa pelikulang “Kimmy Dora: Kambal sa Kiyeme” (2009) na pinagbibidahan ni Eugene Domingo. Nasundan ito ng dalawa pang pelikula – Ang Kimmy Dora and the Temple of Kiyeme (2012) at Kimmy Dora: Ang Kiyemeng Prequel (2013).

Ang Spring Films din ang nag-produce ng pelikulang “Kita Kita” na itinuring na highes-grossing independent film of all time noong 2017. Pinagbibidahan ito nila Alessandra De Rossi at Empoy Marquez. Sinundan pa ito ng “Meet Me In St. Gallen” (2018) kasama sina Bela Padilla at Carlo Aquino.

Sa kanilang ika-sampung taong anibersaryo ay handog nila ang “Kuya Wes” Commercial Cut. Si Ogie Alcasid ang bida sa pelikulang ito. Kasama din sina Ina Raymundo at Moi Bien Marcampo. Ipapalabas ito sa sinehan sa darating na Marso 13, 2019

Pakaka-abangan din ang mga pelikulang kanilang ihahandog kasabay ng kanilang ika-10 taong anibersaryo.

Anecdote/short background ng Spring Films:

In Full Bloom: Spring Films Marks 10th Year!

In this corner of the planet, we have the dull misfortune of having only two seasons: wet and dry. Much of our culture has been built around these polarities for hundreds of years. At some point in the timeline, director Joyce Bernal, actor Piolo Pascual, and entertainment businessman Erickson Raymundo decided that a bit of change was in order, and it only took them a decade. Spring is in the Philippines — it has been for 10 years — to watch Philippine cinema grow and flourish in the sun.

“Si Eugene Domingo noong time na yun, mayroon kaming pelikula na supporting lang
siya at artista si Piolo,” Bernal reminisces in between swigs of soju. “Tawang tawa kami sa kanya. Sabi namin, ‘Gawan natin ‘tong pelikula!’ Nakipag-meeting kami sa writer nagusto ni Eugene na si Chris Martinez, lumabas yung script, ipo-produce namin ni Piolo. Wala kaming alam sa business kaya ipinabasa namin kay Erickson. Si Erickson, gusto nang ariin yung script, tawang tawa na, first draft pa lang. Kami, ‘Okay, Erickson, kalma. Idea namin ito, eh.’”

In 2009, Kimmy Dora became the highest-grossing independent film at P80 million, and they had never even predicted it. Perhaps it was just a fairly abundant season for the three and Kimmy Dora was merely aseed they had recklessly strewn on what happened to be a fertile ground. After all,recent times have been increasingly conducive for independent content production. “I believe we’re in the renaissance of Philippine cinema, coinciding with its centennial this year,” muses Pascual. “We’re adapting to the times and anybody can be a producer.

However you look at this, it can be lucrative. There’s a big chance of breaking out internationally because the access is already global.” Raymundo, however, wants to make it clear that their efforts to nurture the growth of local filmmaking aren’t a messianic advocacy, but rather a collaborative one. Although the entertainment landscape has already lent itself to a more competitiveness, the producer and Cornerstone Entertainment founder opines, “We work with almost everyone. We offer possibilities. We want to give opportunities to filmmakers and actors na pinaniniwalaan naming tatlo na magagaling at may magagandang materyal pero hindi siguro bibigyan ng pagkakataon ng iba.”

Spring Films would like to believe that quality Filipino films are always in season. The tree in its logo serves as the perfect metaphor for its decade of existence: some films were destined to blossom into hits, others were meant to be blown away by the winds of change like dispensable leaves; either way, the tree stays firmly rooted in the ground, standing sturdier than ever. For now, the independent production outfit is wasting no time to showcase the vibrancy of its 13-film repertoire, kicking off with the commercial release of James Robin Mayo’s Kuya Wes that features previously unseen edits. The promise of spring is the promise of growth, and there will always be Spring Films. Come join the festivities and bask in the glory of a blooming Philippine cinema.

MARY POPPINS RETURNS

Akala ko remake ito ng Mary Poppins (1964) ni Julie Andrews. Hindi pala. Sequel pala ito. Mahilig ako sa musical pero hindi ko gusto ang Mary Poppins ni Julie Andrews. I prefer The Sound of Music than Mary Poppins. Kung napanood mo ang Nanny McPhee, magkahawig sila ng kwento ng Mary Poppins tanggalin mo lang ang musical.

Gusto ko ang Nanny McPhee dahil kay Emma Thompson. Kaya laging gulat ko na nag-enjoy ako sa Mary Poppins Returns kasi iyong mga kids na inalagaan ni Mary Poppins ay lumaki na at humaharap sa realidad ng buhay. Ang mga anak naman nila ngayon ang gustong alagaan ni Mary Poppins.

Siyempre hindi pa rin nawawala ang makulay na imahinasyon at mahika sa tulong ni Mary. Perfect na si Emily Blunt ang naging choice as Mary Poppins. Mahusay niyang nagampanan ang role. Si Rob Marshall ang direktor nitong pelikula kaya naman marami akong naiisip habang pinapanood ko ang pelikula. Naalala ko na ginawa niyang musicals noon tulad ng Chicago (2002) at Into The Woods (2014) dahil may mga eksena na biglang maiisip mo na ay parang Chicago, Into The Woods... Tapos naman ang setting/location, parang Sweeney Todd at My Fair Lady.

Nakakatuwa ang cameo ni Meryl Streep na ruma-Russian accent habang kumakanta. Sumabit-sabit, nag-breakdance at sumayaw si lola (pero siyempre double lang iyong sumabit at nag-breakdance). Queen-of-all-accent meets Mamma Mia! pala. Mas gusto ko sina Emily Blunt at Meryl Streep dito sa Mary Poppins Returns kesa Into the Woods.

Magaling din sina Ben Whishaw at Emily Mortimer dito. Gwapo ni Ben Whishaw dito. Patunay na kahit gay actor siya ay kaya niyang gumanap ng straight roles. Okay naman din si Lin Manuel-Miranda dahil napantayan niya si Dick Van Dyke noon. Over-all basta natuwa, nagandahan, nag-enjoy at na-cutean ako sa Mary Poppins Returns.

ARIA

Napakahusay at napakaganda ng pelikulang "ARIA" ni Carlo E. Catu.

Isa ito sa mga period drama na napakagaling sa teknikal na aspeto mula sa mga shots at framing pati kulay.

Maganda rin ang pagkakalikha sa mga babaeng karakter tulad nila Pining (Liya Sarmiento), Delia (Pearl Lagman), Kumander Liwayway (Cindy Lapid) at Kapitana (Samanta Anne Bicu). Mahusay ding nagampanan ang mga karakter. 

Tulad sa naunang pelikula ni Carlo Catu na "Kung Paano Hinihintay Ang Dapithapon" at "Mga Anak ng Kamote", feminismo ang tema ng pelikula.

Mahusay na ipinakita sa pelikula ang pamumuno ng kababaihan sa gitna ng digmaan.

Sana mas hinabaan ang bahagi kung saan nahihirapang kumuha ng pensyon si Pining.

Paborito ko ang "Kung Paano Hinihintay ang Dapithapon". Nahuhusayan naman ako kay Katrina Halili sa "Mga Anak ng Kamote". Magkahalo ang emosyon ko habang pinapanood ang "Aria" dahil hindi lamang bahagi ng kasaysayan ang inilahad ng pelikula pati na rin ang kontribusyon at ang pagiging malakas ng mga babae sa panahon ng karimlan.

Patunay ito na si Carlo E. Catu ay isa sa pinakamahusay na direktor ng ating henerasyon.

BORN BEAUTIFUL

Nakakamiss pa din si Christian Bables bilang Barbs. Best choice na replacement si Martin Del Rosario.

Ilang beses na rin gumanap ng gay at transgender roles sa TV si Martin. Notable na naging Kevin Balot siya sa MMK. Dito sa BORN BEAUTIFUL, magaling ang pagkakaganap niya bilang Barbs. Scene stealer si Chai Fonacier as prostitute na nabuntis ni Barbs during the time na nag-undergo ng gay conversion/reparative therapy ang bida.

Ang interesting part sa pelikula ay ang gay conversion/reparative therapy kasi meron talaga niyan dito sa Pinas. Disturbing ang part na kahit na sa therapy na siya ay may nagaganap pa ring pangmomolestiya at sexual harassment. May mga narinig na akong kwento tungkol sa ganyan. Kaya matapang ang pelikula na talakayin ito.

Isa pa sa naging interesting sa akin ay ang short but important role ni Elora Españo. She reminds me of Maureen Mauricio in Sibak: Midnight Dancers. Nakakaloka iyong eksena na "hindi naman ako madamot". Nakakatuwa din ang cameo ni Paolo Ballesteros lalo na ang Mama Mary scene. Kahit ang mala-Ma Rosa reference sa eksena habang nagkwento si Michael Angelo (Akihiro Blanco).

Nalulungkot lang ako dahil nahulog si Barbs sa dalawang lalaking may asawa. Multiple messages o maraming gustong sabihin ang pelikulang ito. Ang sabi ay condensed version ito ng first five episodes of Born Beautiful TV series. Ang ending parang sa European cinema mo lang mapapanood. Over-all, okay naman ang pelikula.

ODA SA WALA

ODA SA WALA. Ito ba ang sagot sa SOL SEARCHING? Kung sa Sol Searching ng ToFarm Film Festival ay naghahangad si Lorelai (Pokwang) ng maayos na burol at libing para sa bestfriendenemy na si Sol. Sa pelikulang Oda sa Wala, si Sonya (Pokwang) naman ang may-ari ng paluging funeraria. Sana pala lumapit si Lorelai sa Langit Funeral Homes para natulungan si Sol. Teka, Langit? So, dito kumuha ng funeral service sina Lisang at Manolo ng Hintayan ng Langit? Grabe ang six degrees of separation bes! 

Going back, so 'yon na nga may-ari si Pokwang nitong paluging funeraria tapos sinisingil siya ng karakter ni Dido Dela Paz. Kasama niya sa bahay/funeraria ang tatay niyang si Joonee Gamboa pero hindi sila nagpapansinan. Ano kayang nangyari? Kaya sa simula, akala mo ay silent movie ito. Kaso may twist, may nag-iwan ng bangkay ng matandang babae sa funeraria. Nagbago ang buhay ni Sonya (Pokwang) dahil sa itinuring na niya na itong buhay na tao. OMG! Kinakausap, pinapakain, binibihisan, etc. Akala ko hahantong ito sa necrophilia. Hindi naman pala. Tapos, nag-usap na din ang mag-ama dahil sa bangkay ni lola. Weird! Sa kabilang banda, si Sonya pala ay may lihim na pagtingin kay Elmer (Anthony Falcon) na magtataho. Hmm... Matagpuan kaya ng kamag-anak ni lola ang kanyang bangkay? May happy ending kaya si Sonya at Elmer? Magkakaayos pa ba ang mag-ama?

Pansin ko lang nahahanay sa mga black or dark comedy si Pokwang. Mula sa Mercury is Mine (2016), Sol Searching (2018) hanggang dito sa Oda sa Wala (2018). At laging may patay na karakter sa mga pelikula na kasama siya tulad ng D' Anothers (2005), Apat Dapat Dapat Apat (2007), Bulong (2012) at Cinco (2010).

Going back sa pelikula, mahusay ito sa teknikal na aspeto. Mapapansin din sa shots at aspect ratio na may cinematic significance ang mga ito sa pangunahing karakter. Mahusay ang cinematography ng pelikula dahil si Neil Daza ang humawak nito. Magaling din ang execution ni direk Dwein Baltazar na maihahanay sa mahuhusay na Filipina director.

Mahusay nitong ipinakita ang longing for connection at isolation ng karakter ni Pokwang at ang wall sa relationship sa kanyang amang si Joonee Gamboa pati ang desire niya kay Elmer. Para rin akong nanonood ng stage play habang pinapanood ang pelikula sa batuhan ng linya. Mahusay ang mga aktor lalo na si Marietta Subong A.K.A Pokwang. 

HINTAYAN NG LANGIT

Ito na ba ang sequel sa Richard-Dawn's HIHINTAYIN KITA SA LANGIT pero matanda na silang nagkita sa purgatoryo? Cheret. Tungkol ito kay Manolo (Eddie Garcia) na naudlot ang pagpunta sa langit dahil may longing pa siya to connect sa kanyang daughter (Che Ramos-Cosio) kahit patay na siya kaya napunta mo na siya sa Kalagitnaan o Purgatoryo. Fully-booked ang Kalagitnaan kaya nag-share muna sila ni Lisang (Gina Pareno) ng kwarto. Sa una, hindi magkasundo ang dalawa dahil ex-lovers sila noong kabataan nila. Idagdag pa ang pagpapasaway ni Lisang. Meron palang intensyon si Lisang kaya niya ito ginagawa. Meron pa bang second chance sa kanilang dalawa kahit pa parehas na ang asawa nila ay naghihintay sa kanilang dalawa sa langit?

Anyway, the idea of purgatory at lahat ay pupunta sa langit na bahagi sa kwento ng pelikula ang hindi ko magustuhan. Hindi kasi ito Biblical. Fantasy kung fantasy. Idagdag pa ang pagiging subtle martir ni Lisang. Dama pa din sa bitawan ng linya ang theatrical roots kung saan binase ang pelikula. Ang pelikula ay base sa one-act play sa Virgin Labfest ni Juan Miguel Severo na may parehas na pamagat. 

Isa lang ang patunay na wala pa ring kupas ang husay nila Eddie Garcia at Gina Pareno pagdating sa pag-arte. Wala sa edad nila ang galing sa kanilang tinahak na karera. Magkakaiba man ng kwento pero parang Five People You Meet in Heaven meets The Bridges of Madison County itong Hintayan ng Langit. Bakit? 'Yong surreal moment at fantasy feels ang naalala kong pagkakahalintulad ng Hintayan ng Langit sa Five People You Meet in Heaven samantalang sa romance naman ng dalawang may edad na ay parang The Bridges of Madison County. Kumbaga si Eddie Garcia parang si Robert Kincaid at si Francesca Johnson naman si Gina Pareno. Charming sila panoorin sa screen. Habang pinapanood ko si Eddie Garcia, he reminds me of Jack Nicholson. Magaling sa lahat ng genre. Anyway, natatawa ako sa bitaw ng linya nya na "manoy at manay" dahil very very Eddie Garcia ito.

Enjoy panoorin ang HINTAYAN NG LANGIT lalong lalo na sa pagganap nila Eddie Garcia at Gina Pareno.