THROWBACK THURSDAY PRESENTS: REVISITING "THE ENCOUNTER" (2010) and KUNG GIUNSA PINAGBUHAT ANG BISAYANG CHOPSUEY (HOW TO MAKE A VISAYAN CHOPSUEY) [2014]

THE ENCOUNTER (2010)

Five years ago, I was alone in a Good Friday. (Holy week, exactly). I was hoping to watch a Tagalog classic movie. Sad to say, I wasn't able to find a local channel doing that anymore. I decided to switch channels by pressing the remote control to look for something interesting to watch. Suddenly, there's a film that caught my attention. It's about five strangers in a diner where they meet a mysterious man claiming he's Jesus Christ. They must decide whether they accept and obey Jesus or harm themselves as they follow the devil. Pureflix Entertainment made this film two years prior to the year when I watched it. This isn't a Close Encounter to the Third Kind thing. Instead, this is an encounter you'll never forget once you watch this. The movie touched my heart albeit no characters in the movie had an exact situation or circumstances in my life. This film made an impact on a personal level. It confronted some issues such as unbelief, trust, patience, second chances and a lot more. As one of the many actors who played Jesus, Bruce Marchiano portrayed a modern day Jesus Christ on an endearing and natural level. Jaci Velasquez, Madison Gibney, Steve "Sting" Borden and other actors made the film complete with their successful characterization. I admit that this is my favorite movie of all time. This movie cannot be categorized as one of the greatest movies of all time. It's surreal. I love other Pureflix Entertainment movies like God's Not Dead and Do You Believe? even Kendrick Brothers' War Room but The Encounter is still the best. Recommendations: This feature can be used as part of Encounter Retreat. 

KUNG GIUNSA PAGBUHAT ANG BISAYANG CHOPSUEY? (HOW TO MAKE A VISAYAN CHOPSUEY?) by: Charliebebs Gohetia. 

Tatlong taon na ang nakakaraan ng mapanood ko ang dokumentaryong "KUNG GIUNSA PAGBUHAT ANG BISAYANG CHOPSUEY". 

Bahagi ito ng Cine Totoo ng GMA News and Public Affairs noong September 27, 2014. 

Sa dokumentaryong ito ipinakita kung paano pinagbuklod ang iba't ibang sektor ng lipunan upang magkaisa sa isang larong dinala ng isang dayuhan sa ating bansa ang Tchoukball. 

Ang Tchoukball ay isang indoor na laro na natuklasan sa Switzerland noong 70's. Hanggang sa nadala rin ito sa ating bansa noong 2010 sa Davao at Bacolod.

Ang larong Tchoukball ay may pagkakahalintulad sa Dodgeball. May sistema ang laro. Bawal magkasakitan ng pisikal (dahil sa pasahan ito ng bola at hindi ito tulad ng larong basketball football na maaaring maglapat ang katawan ng mga manlalaro) at bawal ring magmura o magkantyawan ang mga players. Dahil sa ganitong patakaran ng laro, mas nakikita ang determinasyon at sportsmanship ng bawat manlalaro. Mas nabibigyang halaga ang respeto sa bawat isa. Kakikitaan din ng kooperasyon at koordinasyon ang bawat players. Tulad sa iba't ibang larangan, binubuo ang Tchoukball ng isang koponan. Makulay ang karakter o personalidad at buhay ng bawat manlalaro pati na rin ang mga bumubuo sa isang koponan. Pastor ang nagsisilbing coach sa larong ito sa Davao.

Ang mga manlalaro naman ay kinabibilangan ng mga bakla, juvenile delinquent, dating drug users o addicts, negosyante, out-of-school youth at working professionals. Tulad sa sangkap ng chopsuey, sa larong ito ay nagsisimbolo na kahit may pagkakaiba sa paniniwala ay nagkakaisa. 

Natutuwa ako sa kuwento ng isang bakla na nagbagong buhay matapos makilala si Hesukristo at nang makapaglaro ng Tchoukball. Kung dati siya ay palaboy o madalas ay rumampa, siya ay nagbago at naging cell o life group leader. May eksena kung saan ay pinapakabisado niya sa kanyang mga barkadang bakla ang mga bible verses. Ang isa sa barkada niya ay nakasuhan dahil sa pangmomolestiya sa menor de edad. May eksena naman na kung dati ay sumasali siya sa beaucon o Ms. Gay. Ngayon ay sinasamahan na lamang niya ang kanyang mga kaibigan at barkada. Ito ang nagbigay ng comic relief sa dokumentaryo. Sa isang seryosong usapan matapos ang paglalaro ng Tchoukball ay hindi ko malilimutan ang salitang binitawan niya, "hindi ka talo pag lumaban ka."

Nariyan din ang kuwento ng dating drug addict na nabago ang buhay dahil sa Tchoukball. Kung dati rati ay wala siyang respeto sa magulang at mas gusto niyang kasama ang kanyang barkada. Ng Ngayon nama'y nagsisisi siya at mas gusto na lamang niyang maglaro ng Tchoukball dahil dito ay natutunan niyang magbigay respeto sa kanyang magulang. Nagwagi naman noong 2011 ang koponan ng Davao ng lumaban sila sa International Tchoukball sa Vietnam kahit pa wala silang maraming sponsors. 

Sa second half ng dokumentaryo, nasaksihan natin ang paghihirap ng koponan ng Davao na maging representative ng bansang Pilipinas sa International Tchoukball na gaganapin sa Taiwan. Nasungkit kasi ito ng Bacolod. Patuloy pa ring umaasa ang koponan ng Davao na maging representative sila ng Pilipinas sa international scene ng panahong ginawa nila ang dokumentaryo. 

MMFF 2016 movies part 2

Katatapos lang nang naganap na Metro Manila Film Festival (MMFF) Awards Night noong December 26. May mga ilang pagbabago o nadagdag sa kategorya ng pagbibigay parangal tulad ng Special Jury Prize at Best Ensemble. Natanggal naman ang 3rd, 2nd at 1st Best Picture na sa mga nagdaang taon ay kasama sa parangal. Tanging Best Picture na lamang. Wala ring Gender Sensitivity Award ang pumalit ay Children's Choice Award at My Most Favorite MMFF Film. Kung mapapansin sa mga nagdaang MMFF, ang mga short films ay hindi isinasali sa main competition at ito ay ipinapalabas bago ang MMFF New Wave. Ngayong taon naman, ipinalabas ang mga short films sa main competition. Kung may pagbabago sa MMFF, sana sa FAMAS din.

Samantala, dumako naman tayo sa ikalawang bahagi ng aking pag-rebyu ng ilang movies sa MMFF. 

DIE BEAUTIFUL. Idea First Company, October Train Films, Regal Films directed by: Jun Lana.

Ang mga kuwento tungkol sa mga transgender ay madalas natin mapanood sa isang episode ng mga drama anthology sa telebisyon pero ang kwento ng namatay na transgender at ipakita ang kanyang nakaraan at legacy niya sa mga naiwan nya na binigyan ng artful taste ay bihira.

Sa naunang pelikulang "Bwakaw" sa direksyon din ni Jun Lana, si Eddie Garcia ay isang matanda na umamin at tinanggap ang pagiging bakla kahit parang huli na at pinaghahandaan na rin ang kanyang kamatayan. Sa "DIE BEAUTIFUL" ay hindi inaasahan ang pagkamatay ni Trisha (Paolo Ballesteros) ng manalo sa wakas sa Binibining Gay Pilipinas. Ipinapakita sa flashbacks ang kanyang mga pinagdaanan mula pagkabata na tinututulan ng kanyang ama (Joel Torre) ang pananamit babae nito, ampunin nya ang isang sanggol at maging dalaga ito, ang pagkakaibigan nila ni Barbs (Christian Bables), pagsali nila sa mga gay beauty pageants hanggang sa makamit na ang pinakamimithi niyang gantimpala hanggang sa kanyang kamatayan. Bago siya mamatay ay may habilin siya kay Barbs na dapat iba-iba ang make-up niya sa isang linggo ng burol niya.

Tulad ng pelikulang "Bwakaw" at "Barber's Tales" at unang bahagi ng "Anino sa Likod ng Buwan", tahimik ang pelikula. Sa mga pelikulang tumatalakay sa bahay ng transgender tulad ng "The Adventures of Priscilla Queen of the Desert" at "To Wong Foo, Thanks for Everything, Julie Newmar", napakahalaga ng musika sapagkat ito ang nagdadagdag kulay sa kwento ng buhay ng transgender na talagang makulay. Ngunit, kakaiba ang ginawa sa Die Beautiful dahil sa walang musikang ginamit upang maipakita na ang buhay ng transgender ay hindi laging masaya. Sa hindi paggamit ng musika ay nagdagdag ito sa slow-paced na istilo ng pelikula. Nagalingan ako kay Christian Bables bilang Barbs, ang ever supportive confidante ni Trisha (Paolo Ballesteros). Mahusay din si Paolo Ballesteros.

Maaaring mangyari ulit ang naganap noong Gawad Urian nang maging parehas nominado sa Pinakamahusay na Pangunahing Aktres sina Amy Austria at Gina Alajar sa pelikulang "Brutal" kanila Paolo Ballesteros at Christian Bables sa "Die Beautiful" dahil maaaring parehas silang maging nominado sa Pinakamahusay na Pangunahing Aktor ang dalawa. I hope manalo si Christian Bables.

VINCE AND KATH AND JAMES. Star Cinema directed by: Theodore Boborol

Si Vince (Joshua Garcia)ay may lihim na pagtingin kay Kath (Julia Barretto). Naging magkaklase ang dalawa sa isang subject noong 1st year college. Si James (Ronnie Alonte) ay Basketball varsity player na nagkakagusto din kay Kath. Mag-pinsan sina Vince at James. Si Vince ay nakatira sa puder nila James dahil hindi siya tanggap ng bagong asawa ng kanyang ina kaya inampon siya ng mga magulang ni James. Kapalit naman nito ang madalas na paghingi ng pabor sa kanya ni James kahit pa ang maging kasintahan si Kath. Sa kabilang banda, si Kath ay galit sa kanyang ama dahil sa nawala ito ng apat na taong pagtratrabaho sa ibang bansa. Lingid sa kaalaman ni Kath, si Vince ang may likes ng blog na "Da Vinci Quotes" na madalas niyang i-like. Sa pagpayag ni Vince kay James na ligawan si Kath at magsilbing tulad sa pamamagitan ng text, malaman kaya ito ni Kath? At kung malaman niya, sino naman kaya ang pipiliin nya?

Teen movie of the millenial generation. Formula ng boy-gets-girl ang pelikulang ito. Kaya pala next John Lloyd Cruz daw si Joshua Garcia. In fairness, pwede. Convincing si koya. Ronnie Alonte is an eye candy sa kanyang jock na karakter. Elemento talaga ng teen movie yun. At ang issue ng utang na loob na discuss din sa movie. Pero ang talagang napansin ko... Ina Raymundo grabe parang hindi tumatanda. May alindog pa din. Maganda at sexy pa din. Ene be Sabado Nights? Eksenadora ang isang batla sa movie. Anyway, pinakita din sa movie ang effect ng social media at texting sa kabataan na apparent nowadays na nagiging distraction. 

KABISERA. directed by: Arturo San Agustin and Real Florido

Hindi na bago si ate Guy (Nora Aunor) na gumanap ng mga karakter na naipit sa kumplikadong sitwasyon tulad na lamang sa nauna niyang pelikula ngayong taon na "Whistleblower" kahit magkaiba ang kuwento ngunit parehas na political drama ang genre. Nasaksihan din natin si ate Guy sa political drama tulad ng mga pelikula niyang "Bakit May Kahapon pa?". Napapanahon at relevant ang isyung tinalakay sa pelikula tulad ng extrajudicial killings. Saka ang pelikulang ito ay parang halo-halo. Nandyan ang political drama thriller na may family drama at courtroom drama na din. Nagalingan ako kay Victor Neri at Ces Quesada sa pelikulang ito. 

MMFF 2016 Movies Part 1

Hindi naiaalis ang kontrobersya sa mga nakaraang Metro Manila Film Festival (MMFF). Ngayong taon, nagkaroon ng pagbabago sa line-up ng MMFF. Kung dati rati madalas mamayagpag ang mga mainstream films, ngayon ay mapanghamon at nakakapanibagong mga kwento at konsepto ng mga pelikula ang kalahok mula sa independent cinema. Noon ay may hiwalay na kategorya ang MMFF para sa independent films ito ay ang MMFF New Wave. Bihira na mabigyan noon ng pagkakataon ang mga indie sa nasabing film fest lalo na sa main category. Ngayong taon ay kalong naging makulay ang MMFF sa mga napiling pelikula.
Unang bahagi ito ng aking pagrerebyu sa ilang pelikulang kalahok.



SEKLUSYON, Reality Entertainment sa direksyon ni Erik Matti.
Isa sa masasabing kontrobersyal na direktor na muling tumatalakay sa isa na namang kontrobersyal na paksa ang inyong masasaksihan sa pelikulang ito. Sa mga nagdaang taon, walang takot na tinalakay ni Erik Matti ang mga isyung sosyopolitikal. Babanggitin ko lamang ang dalawang pelikula na kanyang maituturing na obra sa mga nakaraang taon. Sa pelikulang On The Job (OTJ) [2013], mapangahas na ipinakita ni Matti ang korupsyon at bulok na sistema sa ilang sangay ng pamahalaan. Binangga naman ng pelikulang "Honor Thy Father" (2015) ang isang napapanahong isyu tungkol sa investment scam pati na ang matapang na pagtalakay sa religious hypocrisy sanhi ng isang legalismo na sistema ng isang kulto. Ngayon naman ay isang proseso ng pagpapari (sa Katoliko) ang matutunghayan sa "Seklusyon" na kumakatawan sa isang lipunang nalinlang ng huwad na propeta.
Sa mga nakaraang film fest madalas ng mapasama ang genre ng horror kaya hindi na pagtatakahan na napasama ang "Seklusyon".
Matapos ang Ikalawang Digmaang Pandaigdig, si Miguel (Ronnie Alonte) ay dadaan sa isang proseso na kung tawagin ay "seklusyon". Pitong araw silang susubukin ng demonyo upang mapatibay ang kanyang pananampalataya sa Diyos at maging ganap na pari. Samantala si Padre Ricardo (Neil Ryan Sese) ay nag-iimbestiga sa himala na ginagawa ni Anghela (Rhed Bustamante) sa bayan ng Ildefonso, Quezon. Katambal ni Anghela sa panggagamot ang misteryosang si madre Cecilia (Phoebe Walker). Sa pagdating ni Miguel sa abandonadong seminaryo ay nakilala niya si mang Sandoval (Lou Veloso) na nagsisilbing tagapamahala nito. Kasama,niya rito sina Fabian (Dominic Roque), Marco (John Vic De Guzman) at Carlo (JR Versales) na mga magpapari rin. Kanya kanya silang sinusubok sa lugar ng "seklusyon" at lalo pang nagpadagdag ang pagdating nina Anghela at sister Cecilia. Patuloy naman sa pag-iimbestiga si padre Ricardo. Isa nga bang sugo ng Diyos si Anghela o kampon siya ng kadiliman? Ano ba ang relasyon ng madreng ito sa bata? Ano ang pakay ng dalawa sa mga bagitong magpapari.
Habang pinapanood ko ang Seklusyon, tulad ng nabanggit ko sa aking facebook post: "It's like reading a Stephen King (master of horror) novel." Sa nobela ni Stephen King tulad ng "Firestarter", mabagal sa umpisa ang kuwento ngunit may mga elemento na katatakutan pwera pa sa bata na hindi makontrol ang kapangyarihan niyang lumikha ng apoy pati na rin ang sosyopulitikal na aspeto na hinahabol lamang ng nabulag na lipunan ang supernatural niyang kapangyarihan. Kung maihahalintulad sa Seklusyon at isasaalang alang sa kultura at tradisyon ng Pilipino, nariyan ang mga taong deboto na hindi talaga isinusuri ang isang himala na gawa ng supernatural na kakayahan.
Nariyan ang ilang horror tropes tulad ng nakakagulat na paggalaw ng isang santo (parang eksena sa pelikulang "Itim"), ang batang mala-child of light ba o child of darkness o The Omen? ang karakter, kahit ang inner demons o past life ng mga bagitong magpapari subalit hindi pa rin buo ang subplot ng isang karakter tulad ni John Vic De Guzman bilang Marco. Minolestiya niya ba ang mga bata? Pinagkaitan ba siya ng pagkabata? May bahagi ang pelikula na binibigyan tayo ng impormasyon tungkol sa lihim na pagkatao ni Anghela pero may bahaging malalim ang political undertones na hindi maka-engage ang ilang audience. Isa pang dahilan ang multiple messages na gustong iparating ng pelikula. Nakakatakot ang nightmare sequence ni Miguel lalo na ang rebelasyon ng tunay na katauhan ni Anghela at paghaharap ni padre Ricardo at Anghela.
Kahanga hanga ang pagganap ni Rhed Bustamante bilang Anghela. Ganoon din si Neil Ryan Sese bilang Padre Ricardo.

ORO, sa direksyon ni Alvin Yapan. Sa tatlong pelikulang napanood ko last December 26, ito ang bet ko for Best Picture.
Ang "Oro" ay hango sa Caramoan Massacre dalawang taon na ang nakakalipas. Ayon kay Alvin Yapan sa isang interview, ang pelikulang "Orapronobis" ni Lino Brocka ang kanyang naging inspirasyon sa paggawa ng pelikula. Ang pelikulang "ORO" ay tungkol sa isang barangay na pinamumunuan ni kapitana (Irma Adlawan). Dalawampung taon na siyang naninilbihan sa barangay. Pangunahing hanapbuhay ng tao ang pangingisda ngunit kung kinukulang ay nagkakabod o nagmimina ng ginto ang ilang kalalakihan. Ang salitang "oro" sa Kastila ay ginto. Nagulo ang katahimikan ng barangay ng isang grupo ng armadong lalaki ang ipinatitigil ang kanilang operasyon at hinihingan sila ng permit. Nangyari ito matapos ang paghaharap nila kapitana at Mrs. Razon (Sue Prado) tungkol sa presyo ng pagbebenta ng ginto sa labas.
Matapang na pelikula ang "ORO". Mahusay na iskrip at direksyon. Magaling ang powerhouse cast. Hindi ko talaga malimutan ang matapang na pagganap ni Irma Adlawan bilang Kapitana. Dati yung mga walang takot na babaeng karakter at intense akting na kailangan ng matinding stamina ay napapanood kay Vilma Santos o Maricel Soriano pero saludo talaga ako kay Irma Adlawan dahil nagawa nya ito. Magaling din sina Joem Bascon, Mercedes Cabral, Sue Prado, Sandino Martin at Cedrick Juan.
Kakaiba rin ang paggamit ng "Dutch angle". Ang tabinging kuha ng camera na nagpapahiwatig ng hindi pantay na antas ng tao sa lipunan pati na rin ang nakaambang panganib na magaganap sa kuwento.
Gripping at edge-of-your-seat political thriller ang ORO.

ANG BABAE SA SEPTIC TANK 2: #Foreverisnotenough mula sa panulat ni Chris Martinez at direksyon ni Marlon Rivera
Sequel ng Ang Babae sa Septic Tank ang pelikulang ito. Nagbabalik si Eugene Domingo na ginagampanan ang kanyang sarili. Matapos ang mahabang sabbatical leave sa showbiz ay inalok ni direk (Kean Cipriano) si Eugene sa kanyang iskrip na "The Itinerary". Unang nasa isip na gaganap na asawa ni Eugene si Joel Torre. Gusto ng aktres na si Jericho Rosales ang maging leading man niya. Hindi umaayon si direk sa suhestiyon ng aktres kaya nasabi niyang, "I'm just an actress." Samantala, si Jocelyn (Cai Cortez) ay ang magsisilbing line producer ng pelikula at ang tahimik naman na si Lennon (Khalil Ramos) ang bagong production assistant. Habang pinag-uusapan nila Eugene at direk ang magiging pelikula ay meron namang marital problem si direk. Ang magiging pelikula ay sumasalamin sa nangyayari sa kanyang buhay may asawa. Sa bandang huli, mapapayag kaya nila si Eugene?
Eugene Domingo never fails her audience. Napakahusay pa din. Nakakaloka. Consistent pa rin siya bilang sarili niya. (Hahaha). Nakakatawa ang mga eksena lalo na yung pangatlong klase ng hugot kung dati TV Patrol acting ngayon naman yung hugot lupaypay lupasay. May naalala kami ng kaibigan ko sa hugot level 3. Parang "Maricel Soriano" intense acting iyon at yung ginamit na linya reference sa tagalog 80's classic na "Nagbabagang Luha". Nakakalungkot lang dahil wala si JM De Guzman.
Mas gusto ko pa rin ang unang "Ang Babae sa Septic Tank"  kesa dito pero hindi ako na-disappoint sa sequel. Sa totoo lang, bihira ka na makakita ng magandang sequel. Isa sa magandang sequel na napanood ko "Ang Babae sa Septic Tank 2".
Masaya ang pelikula kaya hindi namin makakalimutan ang ingay ng mga bata sa sinehan.

ANINO SA LIKOD NG BUWAN (SHADOW BEHIND THE MOON)

Nagkaroon ng free screening ang ANINO SA LIKOD NG BUWAN sa UP Film Center noong December 14.
Ang pelikulang "Anino sa Likod ng Buwan" ay nagkamit ng iba't ibang pagkilala at parangal sa loob at labas ng Pilipinas. Sa pelikulang ito nakamit ni LJ Reyes ang Gawad Urian para sa Pinakamahusay na Pangunahing Aktres.
Ang pelikulang ito ay patungkol sa hidwaan ng militar at rebelde noong 1993 sa Marag Valley. Sina Emma (LJ Reyes) at Nardo (Anthony Falcon) ay ilan lamang sa naipit sa gulo at inilikas dahil sa bayolenteng kaganapan sa labanan. Naging kaibigan nila si Joel (Luis Alandy) na kabilang sa militar. Sa gitna ng kaguluhang ito, dapat ba nilang pagkatiwalaan ang isa't isa?
Sa simula ng pelikula ay makikitang naliligo si Emma (LJ Reyes). Nang matapos ay nagtapi siya at naabutang naglalaro ng baraha habang nag-uusap sina Nardo (Anthony Falcon) at Joel (Luis Alandy). Sumali siya sa laro ng makapagdamit. May mararamdaman kang tensyon sa mga tauhan ng pelikula habang nanonood kahit sa simula pa lang. May mga bahagi na kung saan dahil sa haba ng monologue at dialogue ng mga karakter ay para kang nanonood ng isang Ingmar Bergman film. Talkie film kumbaga. Makakakuha ka ng clue o hint na delikado at kumplikado ang sitwasyon ng tatlong karakter sa kanilang linya. Sa first half na bahagi ng pelikula ay mabagal at sa mga usapan lang tayo umaasa at nakakuha ng impormasyon ngunit habang tumatagal ang pelikula ay lalong nagiging interesante ang mga karakter at intense ang mga eksena. (Hindi ako masyadong magkwekwento dahil spoiler alert!).
Humanga ako sa pagkakaganap ni LJ Reyes bilang Emma. Sa una, hindi mo maintindihan ang motibo niya sa pagiging malapit kay Joel at ang panlalamig niya kay Nardo. Maaaring ituring na femme fatale si Emma lalo na kapag nalaman mo ang kanyang tunay na motibo. Manipulative at scheming si Emma. Samantala, masasabing pantay pantay na nabigyan ng pagkakataong maipamalas ang kanilang angking galing sa pag arte sina LJ, Anthony Falcon at Luis Alandy. Isa pa sa hinangaan ko rito ay si Anthony Falcon. Dama mo ang theatrical roots niya sa pag-arte. Si Luis Alandy ay binigyan ng sapat na interpretasyon ang kanyang role. Subalit, talagang nakakapanibago si LJ Reyes dahil sa atake niya sa kanyang karakter. Malayong malayo sa mga roles niya a telebisyon. Deserving ang pagkapanalo ni LJ Reyes bilang Pinakamahusay na Pangunahing Aktres sa Gawad Urian sa pelikulang ito.
Dama mo din ang theatrical roots ni Jun Lana sa mga linya ng karakter, blockings pati ang paggamit ng mala-claustrophobic set sa pelikula. Magaling din ang kanyang direksyon.
Kakaiba rin ang dating ng pelikula dahil sa paggamit ng mala-footage o analog video na maaaring dala na rin ng editing. Ito lalo ang nagbigay ng mood na foreboding at delikado sa kalagayan ng mga karakter.
Catchy rin ang ginamit na pamagat. Maaaring ito'y tumutukoy sa eclipse na kasabay ng mga damdamin at pagnanasang pilit na itinatago o mga lihim na sa bandang huli ay mabubunyag rin.
Compelling at gripping sa bawat twists ng pelikula na para kang nagbabasa ng page turner na libro. Napakahusay na political thriller ang ANINO SA LIKOD NG BUWAN (Shadow Behind the Moon).

"MAGIC TEMPLE: Digitally Restored and Remastered Version"

Hindi mawawala sa isipan ng mga bata at kabataan noong 90's ang pelikulang "Magic Temple". Isa ito sa kilalang fantasy adventure Filipino teen movie noon. Naging tanyag din ito sa ilang linya ng kanta sa pelikula na "tabi, tabi po sa bangkay/lulubog, lilitaw sa saradong hukay". Maituturing din itong pop culture ng dekada 90. 
Kabilang ang pelikulang ito sa 22nd MMFF noong 1996. Kasabay nito ang mga pelikulang "Mulanay: Sa Pusod ng Paraiso" starring: Jaclyn Jose bilang doctor at the barrio, Gina Alajar at John Arcilla. (Nararapat din i-digitally restore at remaster itong "Mulanay". Maganda din ang pelikulang ito). Isa pa ang remake ng Trudis Liit starring: Amy Austria, Jean Garcia, Suzette Ranillo at Agatha Tapan.
Una ito sa tatlong pelikulang tampok sina Jason Salcedo at Junell Hernando sa direksyon nila Peque Gallaga at Lore Reyes. Pagkatapos ng Magic Temple, ginawa naman ang "Magic Kingdom" (1997) na film debut ni Anne Curtis at "Gangland" (1998) film debut naman ni Ryan Eigenmann. Ang "Magic Temple" at "Magic Kingdom" ay parehong fantasy adventure teen movies samantalang tumatalakay sa isyung kabataan sa tunay na mundo ang "Gangland".
Ipinalabas ang digitally restored at remastered version ng "Magic Temple" sa Rockwell Power Plant Mall noong December 6, 8 pm ng Cinema 1 at 2 nito. Sa Cinema 2, bago magsimula ang pelikula ay host ang direktor na si Eric John Salut. Kwela at kalog si direk. Dinaluhan ng ilang personalidad ang gala screening tulad nila Ricky Davao, Agot Isidro, Juan Miguel Severo, Cathy Garcia-Molina, Lance Raymundo pati ang mga casts and crew ng pelikula kabilang sina Sydney Sacdalan, Dodge Ledesma, Jun Urbano, Mae Cruz-Alviar, Marc Solis at Junell Hernando.
Ang "Magic Temple" ay tungkol sa tatlong kabataang sina Jubal (Jason Salcedo), Sambag (Junell Hernando) at Omar (Marc Solis) na sinanay ni Master Sifu (Jun Urbano) upang ipadala sa kaharian ng Samadhi at harapin ang kalabang si Ravenal (Jackie Lou Blanco). Ipinangako naman ni Master Sifu na may tutulong sa kanila. Sa kanilang paglalakbay nakilala nila sina Telang Bayawak (Gina Pareño), Sisig (Cholo Escano) at Shaolin Kid (Sydney Sacdalan). Naging kaibigan nila ang multong batang si Yasmin (Anna Larrucea) na hinahanap ang kanyang buto up an manahimik na ang kanyang kaluluwa. Nagkagusto naman sa kanya si Sambag. Nakilala rin nila si Rexor (Aljon Jimenez) na kampon ng kalabang nilang si Ravenal. Sa bandang huli ay nahanap nila ang buto ni Yasmin at natalo nila ang mga kalabang si Rexor at Ravenal. Nanaig ang kabutihan laban sa kasamaan. 
Nauso noon ang mga kung fu na may halong fantasy movies. Evident ito sa mga Chinese movies na pinagbibidahan nila Jet Li, Donnie Yen, Stephen Chow, Jackie Chan at Chow Yun Fat. Marahil nakakuha ng ideya o reference rito ang "Magic Temple". 
Marami ring teoriya ang pelikula tulad ng mga pangalan ng pangunahing tauhan. Si Jubal ay nag-rerepresent sa Luzon, si Sambag naman ay Visayas samantalang si Omar ay sa Mindanao. Maaaring tinatalakay ang "regionalism" sa pelikula. Hindi rin malinaw kung bakit si Sambag ang nagsisilbing narrator o voice over sa pelikula. Dahil ba sa ang filmmaker ay taga-Visayas. Maaari ring siya ang nagsilbing balanse sa kanilang tatlo. Kung ito ang teorya ng pelikula ay may pulitikal na aspeto na hindi halata ng manonood. 
Sa dekada '90, masasabing mahusay ang mga special effects na maaaring makipagsabayan sa ibang pelikulang Asyano pagdating sa genre na fantasy. Mahusay din ang prosthetics na ginamit. 
Hindi nakumpleto ang dekada '90 kung wala ang "MAGIC TEMPLE". 
Sana ay ma-digitally restore at remaster din ang "MAGIC KINGDOM".

LOVE NOTES (sample feature/column)

Dear Jim,

         I'm a young lady who fantasizes "chick flick" leading men. Recently, I watched "My Big Fat Greek Wedding" and find myself falling in love with John Corbett's character Ian Miller.

         I'm an avid fan of romantic movies. When I watch chick flick movies, I can't stop myself to like those fictional male characters. Lately, I realize that all my standards of finding a right guy are based on these "chick flick" loveable guys.

         At my age of 20, I'm NBSB (No boyfriend since birth). I hope that I'll find a guy similar to those guys in romantic movies. So far, I couldn't find a guy like them. What should I do, Jim?

                                                                                                                                     Jerilee

Dear Jerilee,

         Thank you for sending an e-mail. We all have this notion to adapt the principles we watch in movies.

          It's good to be entertained with these kinds of films BUT you must consider there are things happen only in movies not in real life. "Chick flick" guys are created by artistic screenwriters.

          Jerilee, you're still young. There are great things in store for you. Learn to participate in healthy activities that will develop your personality. If you're still studying, join groups that can hone your potential.

          In the meantime, try to lessen watching romantic movies. Do not isolate yourself. Hence, get out of your comfort zone. We don't know maybe your forever is just around the corner.

                                                                                                                                         Jim

HORROR FILM MAKING FORUM "The Way We Scare" (Horror & The Paranormal in Cinema)

November 19. Bahagi ng 2016 Cinema One Originals ang Horror Film Making Forum. Interesting, ano? Isa na ang horror sa genre na tinangkilik ng mga Pilipino. Isa rin ito sa genre na sa palagay ko ay patuloy na tatangkilikin lalo na nang masang pinoy. 

Moderator ng forum na ito walang iba ang nag-iisang "Asia's King of Talk" (parang ang nag-iisang Superstar. Sa bagay, Noranian siya) si Boy Abunda at ang mga guest panelists ay ang mga kilalang direktor sa larangan ng pananakot. Sila Erik Matti (direktor ng Aswang Chronicles at ang mga kontrobersiyal na pelikula tulad ng On the Job at Honor Thy Father), Rico Maria Ilarde (direktor ng mga horror films ng Regal Films), Dodo Dayao (film critic at direktor ng indie film na "Violator") at Ed Cabagnot (Faculty member ng UP Diliman sa College of Mass Communication at nagtuturo ng film studies).

Ipinakilala isa isa ni Boy ang mga guest panelists.

Una ay si Erik Matti na sa pagpapakilala ni Boy ay highly controversial at walang takot kahit sino ang banggain kahit sistema pa ito. (Lalo na noong nakaraang taon sa kanyang Magnum opus "Honor Thy Father"). Hindi inaasahan ni Erik Matti na mapasama siya sa horror director dahil hindi naman niya considered na horror ang Aswang Chronicles. At sa pagkakaalala niya ay "Pasiyam" lang ni Roderick Paulate ang horror na ginawa niya.

Nagpalabas ng presentation si Erik Matti at sa pagtapos ng bawat video clips ay binigyan niya ng pakahulugan ang horror. According to Erik Matti, horror is defined as follows:

a. Horror is what terrifies you in the gut

b. Horror is pure entertainment

c. Horror is also about reimagining the tropes

d. Horror films are all about other horror films

e. Horror is an exercise in craft

f. Horror is a quintessential film genre

Hanga ako sa presentation ni Erik Matti. Sa kanyang estratehiya, ito ay patunay na galing siya hindi lamang sa industriya ng pelikula kundi pati sa larangan ng advertisement. Nakakatuwa lang makita sa mga video clips ni Erik Matti ang mga horror movies sa ibang bansa tulad ng Psycho, Scream, The Shining, Nightmare on Elm Street, Saw series, The Exorcist at iba pang pelikula pati ang mga pelikulang Cape Fear na remake ni Martin Scorsese at ang ikinagulat ko ang "Midnight Express" Sadyang humurous si Erik Matti dahil sa bandang huli ang nakakatakot na ipinakita niya ay ang video clip ng pag-deklara ng dating pangulong Ferdinand Marcos ng ideklara ang Batas Militar o Martial Law. Hmm? Napapanahon.

Merong ilang katanungan si Boy kay Erik. Nang tanungin si Erik tungkol sa kanyang paborito o nagustuhang horror film. Binanggit niya ang Danish movie na The Hunt (2012) kung saan nanalo si Mads Mikkelsen ng Cannes Film Festival Best Actor. Naintriga tuloy ako lalo sa pelikula dahil hindi ko ito napanood. Para kay Erik, hindi nature ang horror ng pelikula kundi nakakatakot ang nangyari sa pangunahing tauhan.

Nabanggit din ni direk Erik na hanga siya sa pagiging effective ni James Wan ngayon sa horror.

Sumunod na nagbahagi ng kanyang karanasan bilang horror film maker ang direktor na si Rico Maria Ilarde. Nagpalabas ng video clips si direk Rico ng mga nagawa niyang pelikula. Aminadong hindi nakapaghanda si direk Rico kaya ibinahagi niya ang kanyang karanasan.

Bago iyon, ibinahagi niya sa amin ang magkaibang naobserbahan niya habang nanonood ng horror na pelikula. Nang manood siya ng Japanese horror movie "Ringu", napansin niya ang bulong-bulungan na natatakot sila sa mangyayari sa mga karakter. Samantala, nang manood siya ng "The Conjuring" ay hindi mapigilan ng mga tao ang sigawan.

Dito na niya naikuwento ang sariling karanasan pagdating sa horror film making. Noong dekada '90 nang makaisip siya ng kwento tungkol sa zombie. Hindi hype ang zombie stories sa pelikula di katulad ngayon na naglipana matapos ang The Walking Dead TV series at Train to Busan.

Naalala ko nakagawa ng isang episode si Erik Matti tungkol sa aprit (zombie) sa kanyang TV series na "Kagat ng Dilim" sa Viva TV noong early 2000's. Sikat na rin si George Romero sa paggawa ng zombie films pero oo nga hindi pa masyadong maingay noon dito sa Pilipinas ang tungkol sa zombie. Nagkaroon lang ng episode dati sa "Verum Est" ni Tony Velasquez.

Going back, ni-reject ang konsepto pati ang nagawang script ni direk Rico ng iba't ibang mainstream film studios dito sa Pilipinas dahil hindi daw ito tatanggapin ng manonood at baka hindi pa kumita kaya naisipan niyang mangibang bansa para mag-aral. Pagdating sa Amerika, nagpa-mentor siya sa frequent collaborator ni Roger Corman. Eventually, nabigyan nya ng pamagat ang script ng "El Capitan". Hanggang sa makilala niya si James Hong, isang Chinese actor na madalas lumabas sa horror movies at pinangakuan siyang handa itong mag-invest na gawing pelikula ang script nya basta bumalik siya sa Pilipinas at idirek ito. Pagbalik niya dito sa Pilipinas ay gustong gawin ni Mother Lily ang script dahil na rin sa tulong ni Joey Gosengfiao ngunit may mga kondisyon. (Ang sabi ni direk Rico dapat tandaan namin ang mga pangalang Joey Gosengfiao kung nais naming magtrabaho sa industriya dahil isa siya sa tumulong kay direk Rico at sa iba pang film makers ngayon tulad ni Jeffrey Jeturian). Ibibida ang kanyang mga artista at may babaguhin sa script. Lalagyan ito ng nudity at sex scene. Laking gulat ni direk Rico dahil hindi niya intensyong lagyan ng nudity at sex scene ang pelikula. Hanggang sa nabago ng ilang drafts ang script at maging "Dugo ng Birhen: El Capitan" ang pelikula na pinagbibidahan nila Klaudia Koronel at Monsour Del Rosario. Dito nagsimula ang career niya sa industriya. Makalipas ang ilang taon, hindi naman nakatakas sa film critics si direk Rico. Nang gawin nya ang horror film na "Pridyider", (wag malito dahil hindi ito yung gawa ni Ishmael Bernal) negative ang reviews ng critics na kesyo lumabas na psycho lahat ng female characters.

Nagtanong si Boy kung gaano katagal ginagawa ang horror at kung mas mahirap ba ang horror kesa ibang genre. Depende daw ito sa budget ng production at availability ng actors sagot ni direk Rico na sinang-ayunan din ni Erik dahil kahit sa anong genre ay nakakaapekto ito sa paggawa ng pelikula. Ang sabi pa ni Erik Matti ay kung papipiliin siya between romantic comedy at horror dahil wala naman siyang intensyon na gumawa ng rom com ay mas pipiliin niya ang horror. Mahirap daw kasi ang gumawa ng rom com dahil kailangan na ang actors ay may chemistry. Mahirap din ang horror gawin pero mas gusto niya ito aniya.

Pangatlong pinakilala ni Boy si Dodo Dayao. Isa siyang film critic na naging direktor. Ang pagpapakilala sa kanya ni Boy ay "new breed of directors".

Tulad ni direk Rico, hindi nakapaghanda si Dodo for any presentation pero nag-share siya ng thoughts about horror film making. Ayon kay Dodo, ang paggawa ng horror movie ay confronting our fears at nagbibigay din ng cathartic effect.

Last but not the least ay ipinakilala niya si Ed Cabagnot. Tulad ni Erik Matti, may hinandang presentation si Ed. Hindi daw siya handa. Pero yung totoo? Para kaming nasa film school at naghanda siya ng slides. Nakakatuwa. Naalala ko tuloy si Nick De Ocampo. May side comment pa si Ed na hindi namin maintindihan ang slides nya at wag daw kaming mag take down notes tutal millenials daw kami. (Mega habol pa naman ako sa notes. Feel na feel ko. Di ko na makunan ng picture kasi ang bilis ng paglipat nya ng slides. Sayang ang ganda pa naman about horror). Saka isang oras lang kasi ang forum. Binigyan lang ng ilang minuto ang guest panelists.

Meron pa siyang slides about "how critics critique a film" at genre analysis lang ang nasulat ko. Criticize nya din ang mga film critic. (Natawa ako dito sa part na ito).

Naalala ko tuloy ang isang manunulat na ang mga kritiko halimbawa sa pelikula ay dapat din matuto na gumawa ng screenplay at magdirek ng pelikula.

Going back, may ibinahagi pa siya tungkol sa 9 emotions na hindi ko na nahabol pa. Nagbigay din siya ng top 17 horror movies para sa kanya. Here as follows:

17. Black Sabbath

16. Spirits of the Dead

15. Gabi ng Lagim

14. The Conjuring

13. The Shining

12. Woman in Black

11. The Others

10. The Sixth Sense

9. Ringu (The Ring)

8. Orfanato (The Orphanage)

7. The Eye

6. Itim

5. Phobia

4. Kwaidan

3. The Legend of Hell House

2. The Haunting

1. The Innocents

Nakakaloka ang banat ni Ed ng ipakita niya ang slide ng Pelikulang "Itim" kung saan ang eksena ay sinasaniban ang character ni Charo Santos. "What happened to the career of this girl?" Maaaring ang ibig niyang sabihin ay magaling na aktres si Charo Santos at dahil sa comeback movie nya na "Ang Babaeng Humayo" ay nagkaroon ulit ng pagkakataon na mai-showcase nya ang kanyang talento. Sana ay nagtuloy tuloy siya sa acting career nya.

Napanood ko ang ilan sa listahan at agree ako sa kanya tulad ng The Conjuring, The Others, The Sixth Sense, Ringu (The Ring), The Eye, Itim, Phobia at The Innocents. Yung iba hindi ko pa napanood. Napanood ko yung remake ng The Haunting nila Catherine Zeta-Jones, Liam Neeson, Lili Taylor at Owen Wilson. Bata pa ako noon so hindi ko na matandaan. Sabi nila, "nothing beats the original" yung bida sila Tony Award winning actress Julie Harris at Claire Bloom. Napanood ko ang "Itim". Maganda na nakadagdag sa resonance ng pelikula ang Holy week at nakakatakot ang eksena ng gumalaw ang mga rebulto o santo sa nightmare o dream sequence ni Tommy Abuel. Nakakatakot ang mood at atmosphere sa panonood ng Ringu (The Ring) na pinagbibidahan ni Hiroyuki Sanada. Aminado akong personal favorite ko ang "The Eye" na ang bida ay si Lee Sin Je. Ipinalabas ang "The Eye" dito sa Pilipinas early 2000's kung kailan kasabayan nitong sumikat ang ibang Asian horror films tulad ng "Ringu" ng Japan, "The Grudge" ng Japan, "Shutter" ng Thailand at "The Phone" ng South Korea. Nakakatakot din ang "Phobia" ng Thailand. Lumabas ang pelikulang Phobia matapos ang success ng "Bangkok Haunted 1 and 2" at "Shutter". Nakakatakot ang episode ng Phobia tungkol sa textmate at isang episode tungkol sa flight stewardess na minumulto. Ang nakakatuwa rito ay ipinalabas ni Ed ang video clips ng dalawang episode ng "Phobia" at diniscuss niya ang importance ng set-up, context, movement at set-up of situation sa horror movies. Pinapanood niya din ang ilang eksena sa pelikulang original Cat People noong 1940's at original The Haunting noong 1960's. Going back, nakakatakot naman talaga ang twist ng "The Others" ni Nicole Kidman kahit ng "The Sixth Sense." Nagustuhan ko naman ang sexually-repressed character ni Deborah Kerr na si Miss Giddens sa pelikulang "The Innocents". Tulad ng iba niyang prim and proper at sexually repressed characters na nagustuhan ko tulad sa "Black Narcissus" at "The King and I". Hango sa nobela ni Henry James na "Turn of the Screw" ang The Innocents. Isinulat naman ni Truman Capote ang screenplay. Ang pelikulang "The Innocents" ay isang gothic horror film.

Matapos nilang i-discuss ang horror films. Hinayaan naman na magtanong ang audience.

May nagtanong na babaeng audience kung bakit laging babae ang bida o survivor o victim sa horror movies?

Na-intriga si Boy Abunda kung may problema ba si girl sa issue na ito ay kung naiisip ba ni girl na sexist ang horror movies. Nilinaw naman ni girl na wala.

Sinagot ito ni Erik Matti na wala namang dahilan o symbolism o allegory kung babae ang bida. Depende din sa script at syempre if involved ang talent manager ay gusto ang artistang babae ang bida.

Dito nagsalita si Boy Abunda na nagpapasalamat siya sa horror movies dahil nabibigyan ng project ang mga babaeng artistang handle niya ang career. (Si Boy Abunda ay hindi lamang host. Isa rin siyang talent manager, kolumnista at dalubguro).

Napansin ko din yan sa mga horror movies tulad ng "Halloween" na pinagbibidahan ni Jamie Lee Curtis. Nagkaroon ng mga teoriya na kesyo misogynist ang killer at dahil bida ang babae ay may feminist touch.

Nag-recommend naman ng ilang horror movies na dapat namin panoorin si Ed tulad ng Australian movie na "Babadok" at Sundance Film Festival winner "The Witch" ni Robert Eggers lalo pa't nagpapakita ang pelikula ng prowess ng babae. Naintriga tuloy ako sa Babadok dahil hindi ko pa napapanood.

Dagdag pa ni Ed na nauna pa tayong manakot o gumawa ng horror movies sa kalapit na bnasa natin sa Asya tulad ng Indonesia at Malaysia.

Nagtanong naman si Boy Abunda kung importante ba na maulit ang mga tropes sa horror film tulad ng lumilipad na gamit, nagpapakitang multo... Sagot ni Erik Matti ay ito ang demand ng mainstream kaya kahit na criticized ang ganitong istilo sa horror ay dapat gawin dahil naniniwala din siya na horror films are all about other horror films.

Nagbigay din ng tips at pieces of advice si Erik Matti na dapat ay panoorin uli o i-rewatch ang isang pelikula kahit horror pa ito para mas lalong ma-appreciate. Ang sabi nya pa ay "a good horror film has integrity" kaya very important "to do a research". Para sa kanya the worst kind of horror is horror comedy.

Si Rico Maria Ilarde naman ay nagbigay ng tip habang kausap ang new breed director na si Dodo Dayao. "So far, Dodo is enjoying himself in creating movies in indie but when it comes to mainstream pag demand ng studio na gawin ito. Gawin mo."

Sabi pa ni direk Rico, "There must be balance between passion and professional abilities."

May nagtanong ulit sa audience kung anu-ano ang challenges sa paggawa ng horror movies at paano ito na-overcome.

Sabi ni Dodo Dayao noong ginawa niya ang indie horror movie na "Violator" ay meron siyang mainstream movie/TV at theater actors. Sa kanyang karanasan, kumportable siya sa mainstream TV movie actors tulad nila Victor Neri at Joel Lamangan. Sa theater actors naman, na-challenge siya to give them insight sa characters nila but overall for him it's a rewarding experience.

Dagdag pa nila Erik at Rico na bread and butter mostly ng actors sa Philippines ang TV at lumalabas na sideline nila ang pelikula at ang trato naman ng ibang artista kahit ng ibang tao sa pelikula ay glamor.

Tinanong naman ni Boy Abunda ang mga direktor na sina Erik Matti, Rico Maria Ilarde at Dodo Dayao kung nakakita ba sila ng multo o nakaramdam ng pagmumulto sa set o location ng paggawa ng horror movies nila. Sinagot ang bawat isa ng "hindi" kahit pa ang mga actors nila ay nakakaramdam.

May bonus pa sa attendees si Erik Matti dahil sa amin niya unang pinapanood ang trailer ng "Seklusyon" ang horror movie entry niya sa MMFF 2016.

Pagtapos ng trailer ay bumanat si tito Boy ng "mukhang kikita!". Sabay tawa.

Naalala ko ang TV show na "Ang Pinaka" ay gumawa ng listahan ng

Top 10 Pinoy Horror Movies. Ito ay ang mga sumusunod:

10. Di Ingon Nato

9. The Road

8. The Healing

7. T2

6. SRR13: Parola

5. Blackout

4. Numbalikdiwa

3. SRR12: Punerarya

2. Wanted: Border

1. Yanggaw

Kasama sa panelists ang mga film critic na sina Oggs Cruz (ng Rappler) at Armando Dela Cruz (ng filmpolicereviews). Criticized din ang paggawa nila ng top 10 Pinoy Horror Movies. Dahil ang paniniwala ng iba ay hindi horror ang Yanggaw. Nga lang, sa listahan ang napapanood ko pa lang ay ang The Healing, T2, SRR12: Punerarya at Numbalikdiwa. Intriga din ako sa Yanggaw.

Sa film forum na ito at kahit sa pag-feature ng mga Pinoy Horror Movies ay may natutunan tayo at may natutunan din ang mga film makers.

Sana ay naimbitahan din ang mga kilalang direktor sa horror sa forum tulad nila Peque Gallaga at Lore Reyes. Sila ang direktor ng "Tiyanak" ang nagpabago ng trend sa Philippine Cinema pagdating sa horror. Isa pang tanyag din sa genre na ito ay si Chito Roño. Direktor siya ng Patayin sa Sindak si Barbara (remake), Feng Shui, T2 at The Healing.

Sabi nga nila, "gumastos ka para manood ng horror at takutin ang sarili mo. Parang gumastos ka sa pamumundok at pagurin ang sarili mo." Nariyan din ang kritisismo ng escapist daw ang panonood ng horror. Hindi na maialis ang horror genre dahil naging bahagi na ito ng mundo ng pelikula.

Muli, mabuhay ang pelikulang Pilipino!